The Two Popes (2019)

Σύμφωνα με τους Έλληνες κριτικούς, η ταινία "Οι Δύο Πάπες" ξεχωρίζει για τις δυνατές ερμηνείες των πρωταγωνιστών της και την πνευματώδη αντιπαράθεση, γεμάτη χιούμορ. Η σκηνοθεσία καταφέρνει να διατηρήσει τον σωστό τόνο, αν και το μελοδραματικό παρελθόν του ενός πάπα κλέβει προσωρινά τη λάμψη της.

Το *The Two Popes* του Φερνάντο Μορέιρας αποτελεί, κατ' ουσίαν, ένα αριστοτεχνικό μάθημα ερμηνείας, αξιοποιώντας την αψεγάδιαστη χημεία μεταξύ των Τζόναθαν Πράις και Άντονι Χόπκινς για να διερευνήσει το βαθύ ιδεολογικό χάσμα που διαιρεί την Καθολική Εκκλησία. Η ταινία διαπρέπει στις οικείες, ευφυείς σκηνές διαλόγου, αποτυπώνοντας την ένταση μεταξύ παράδοσης και αναγκαίας αλλαγής με εκπληκτική προσβασιμότητα. Ωστόσο, το χαρακτηριστικό οπτικό στυλ του Μορέιρας, που διακρίνεται από μια ελαφρώς αγχωτική κινηματογράφηση με το χέρι και υψηλή αντίθεση, μερικές φορές μοιάζει να έρχεται σε αντίθεση με τον σκόπιμο, συνομιλητικό ρυθμό του σεναρίου. Ενώ η κεντρική δυναμική είναι συναρπαστική, η εξάρτηση από συμβατικές αναδρομές στο παρελθόν του Μπεργκόλιο στην Αργεντινή επιβραδύνει τη δυναμική και μοιάζει υπερβολικά επεξηγηματική. Τελικά, πρόκειται για μια όμορφα ερμηνευμένη, πνευματικά διεγερτική μελέτη χαρακτήρων, αν και η δραματική της δομή είναι κατά περιπτώσεις υπερβολικά τακτοποιημένη για το βαρύ της θέμα, κλίνοντας προς τη συναισθηματική προσβασιμότητα.