Knives Out (2019)

Σύμφωνα με τους Έλληνες κριτικούς, το "Knives Out" είναι ένα ευρηματικό και διασκεδαστικό whodunit που εκσυγχρονίζει έξυπνα το κλασικό είδος. Επαινείται για την αγωνιώδη πλοκή, την εύστοχη παρωδία των κλισέ και τον τρόπο που κρατά τον θεατή σε εγρήγορση μέχρι το αποκαλυπτικό φινάλε.

Το "Glass Onion: Στα Μαχαίρια" (Knives Out) του Rian Johnson αναβιώνει με επιτυχία το κλασικό αστυνομικό μυστήριο, παρουσιάζοντας ένα εξαιρετικό καστ ηθοποιών στο σκηνικό μιας πλούσιας, αλλά ταυτόχρονα κλειστοφοβικής, σκηνογραφίας. Η κύρια δύναμη της ταινίας έγκειται στο σχολαστικά δομημένο σενάριό της, το οποίο ισορροπεί αριστοτεχνικά τις παραπλανητικές ενδείξεις, τις ανατροπές της πλοκής και έναν διαλόγο που διακρίνεται για την ευφυΐα του, ωφελούμενο ιδιαίτερα από την θεατρική ερμηνεία του Daniel Craig στον ρόλο του Benoit Blanc. Ο Johnson χρησιμοποιεί το πλαίσιο του "whodunit" όχι μόνο για την επίλυση του μυστηρίου, αλλά και ως όχημα για μια καυστική, αν και περιστασιακά επιφανειακή, κριτική για τον πλούτο και το προνόμιο στην σύγχρονη Αμερική. Ενώ ο μηχανισμός του κεντρικού μυστηρίου βασίζεται σε έναν ιδιαίτερα συγκεκριμένο και κάπως βολικό πλοτικό μηχανισμό – την αδυναμία ψεύδους – διατηρεί έναν σπινθηροβόλο, αέρινο ρυθμό. Πρόκειται για μια άριστα διασκεδαστική, υψηλής ποιότητας άσκηση στο είδος, αν και η στιλιστική της τελειότητα και η ευφυΐα της δομής επισκιάζουν τελικά οποιαδήποτε βαθύτερη θεματική απήχηση, εμποδίζοντάς την από το να επιτύχει έναν πραγματικά μεταμορφωτικό κινηματογραφικό χαρακτήρα.