Mia (2017)

Το «Mia» του Oriol Colomar αποτελεί ένα έντονα προσωπικό, βασισμένο στο διάλογο δωμάτιο, που επιδιώκει μια βαθιά εξερεύνηση των σύγχρονων σχέσεων, της ταυτότητας και της ρευστής φύσης της πραγματικότητας. Η Aya Wolf προσφέρει μια συναρπαστικά ωμή ερμηνεία, η οποία στηρίζεται στην προσήλωση της ταινίας σε στενά πλάνα και φυσικό φωτισμό, καλλιεργώντας επιτυχώς μια ατμόσφαιρα ανησυχητικής οικειότητας. Ωστόσο, η ταινία δυσκολεύεται κάτω από το βάρος των δικών της φιλοσοφικών φιλοδοξιών. Το σενάριο συχνά αντικαθιστά την ουσιαστική συναισθηματική εξέλιξη με υπερβολικά εσωτερικά, κάποιες φορές αυτάρεσκα, μονόλογους που δοκιμάζουν την υπομονή του θεατή. Ενώ είναι στυλιστικά προσηλωμένο στην μινιμαλιστική του αισθητική, ο σκόπιμος, συχνά αργός ρυθμός εμποδίζει την αφηγηματική ένταση να αποκρυσταλλωθεί πλήρως, με αποτέλεσμα ένα έργο που είναι ενδιαφέρον περισσότερο στην ιδέα παρά ικανοποιητικό στην υλοποίηση.