Billy Blazes, Esq. (1919)

Το *Billy Blazes, Esq.* λειτουργεί πρωτίστως ως ιστορική σημείωση – μια σύντομη, δυναμική παρωδία γουέστερν που σηματοδοτεί τη μετάβαση του Χάρολντ Λόιντ προς τον εμβληματικό του «Γυάλινο Χαρακτήρα». Παρόλο που ο σκηνοθέτης Χαλ Ρόουτς διασφαλίζει έναν αδιάκοπα γρήγορο ρυθμό, η πλοκή δεν αποτελεί παρά ένα πλαίσιο για στοιχειώδες σλάπστικ και κλισέ του είδους. Το χιούμορ βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στην οπτική παραδοξότητα παρά στην ανάπτυξη χαρακτήρων ή στη δομική εφευρετικότητα, με αποτέλεσμα χοντροκομμένα, αναλώσιμα αστεία τυπικά των πρώτων μονοκάμερων ταινιών. Ο Λόιντ επιδεικνύει πρώιμη κωμική αίσθηση του χρόνου, αλλά η συνολική ποιότητα παραγωγής είναι πρωτόγονη, στερούμενη της γυαλισμένης τέχνης και της κλιμακούμενης έντασης που θα χαρακτήριζε μεταγενέστερες ταινίες του, όπως το *Safety Last!*. Παραμένει ένα ζωηρό, αν και μη εξεζητημένο, παράδειγμα της πρώιμης βωβής κωμωδίας, αξιόλογο περισσότερο για την αρχειακή του αξία παρά για τη διαρκή κινηματογραφική του ποιότητα.