The Last Command (1928)

Το ύστερο βουβό φιλμ του Γιόζεφ φον Στέρνμπεργκ αποτελεί μια διδασκαλία οπτικής τελειότητας και ψυχολογικής τραγωδίας, εδραιωμένο στην ισχυρή, βραβευμένη με Όσκαρ ερμηνεία του Εμίλ Γιάννινγκς, ο οποίος υποδύεται έναν έκπτωτο Τσαρικό στρατηγό που περιηγείται στις αγριότητες του Χόλιγουντ. Ο Στέρνμπεργκ χρησιμοποιεί ιδιοφυώς τον εξπρεσιονιστικό φωτισμό και την κινηματογράφηση υψηλής αντίθεσης για να πλαισιώσει τη διασπασμένη μνήμη και την απώλεια της αξιοπρέπειας του πρωταγωνιστή. Η ταινία υιοθετεί μια περίπλοκη, μη γραμμική δομή αναδρομών, αντιπαραβάλλοντας το λαμπρό παρελθόν του Στρατηγού με το εκμεταλλευόμενο παρόν του ως κομπάρσου, δημιουργώντας έτσι μια βαθιά δραματική ειρωνεία. Παρόλο που η ερμηνεία του Γιάννινγκς ενίοτε διολισθαίνει στην υπερβολική θεατρικότητα που χαρακτηρίζει τη βουβή εποχή, η κυνική κριτική της ταινίας στην εμπορευματοποίηση του ανθρώπινου πόνου παραμένει οξυμμένη και επίκαιρη. Η άψογη σύνθεση και ο σκόπιμος ρυθμός της κορυφώνονται σε ένα πραγματικά καταστροφικό φινάλε, εδραιώνοντας τη θέση της ως μια κορυφαία στιγμή του αμερικανικού κινηματογράφου της δεκαετίας του 1920.