The Scarecrow (1920)

Αυτή η πρώιμη ταινία μικρού μήκους του Buster Keaton αποτελεί ένα θεμελιώδες μάθημα φυσικής ευρηματικότητας, επιδεικνύοντας την αναδυόμενη ικανότητα του σταρ να ενσωματώνει το σκηνικό και τα ακροβατικά με αψεγάδιαστο τρόπο. Η κεντρική ιδέα του κοινόχρηστου, μινιμαλιστικού διαμερίσματος – ένα οπτικό αστείο για τη φτώχεια και τη μηχανική αποτελεσματικότητα – είναι μια ευφυής προετοιμασία για κλιμακούμενα γκαγκς που βασίζονται στη μεταμφίεση και την εφευρετικότητα. Αν και η πλοκή είναι αναγκαστικά λιτή, λειτουργώντας κυρίως ως πλαίσιο για κλιμακούμενες καταδιώξεις και λανθασμένες ταυτότητες, η ανέκφραστη ερμηνεία του Keaton (το "Μεγάλο Πέτρινο Πρόσωπο") είναι ήδη τελειοποιημένη, αγκυρώνοντας την παραδοξότητα. Ωστόσο, η συνολική σκηνοθετική εκτέλεση, που μοιράζεται με τον Edward F. Cline, σε ορισμένα σημεία φαίνεται λιγότερο στιλπνή από τις μεταγενέστερες σόλο ταινίες του Keaton, και η μορφή των δύο κυλίνδρων περιορίζει οποιαδήποτε δυνατότητα για θεματικό βάθος. Παραμένει απαραίτητη θέαση για την εκτίμηση της σχολαστικής μηχανικής της βωβής κωμωδίας.