Honey Boy (2019)

Το "Honey Boy" αποτελεί μια καυτηριαστικά οικεία εξερεύνηση του παιδικού τραύματος και της επαναλαμβανόμενης φύσης της κακοποίησης, ενισχυμένη από τη θεμελίωσή του στην αφηγήση της ανάκαμψης του Shia LaBeouf. Η Alma Har’El σκηνοθετεί με το βλέμμα ντοκιμαντερίστριας, αποδίδοντας μια ωμή, ατόφια αισθητική που συμπληρώνει απόλυτα την τολμηρή, αν και ανησυχητική, ερμηνεία του LaBeouf ως την καταστροφική πατρική φιγούρα. Ενώ η ταινία διακρίνεται στη σύλληψη της ασφυκτικής ατμόσφαιρας της ζωής στο μοτέλ και της ισχυρής ευαλωτότητας του νεαρού Noah Jupe, η αφηγηματική δομή – η εναλλαγή μεταξύ του 12χρονου Otis και του ενήλικου εαυτού του σε κέντρο αποτοξίνωσης – παρουσιάζει μια κάποια αποσπασματικότητα. Τα τμήματα της ενήλικης ανάκαμψης (με πρωταγωνιστή τον Lucas Hedges) στερούνται της συναρπαστικής, άμεσης έντασης του παρελθόντος, αποσπώντας περιστασιακά την προσοχή από την δραματικά πλουσιότερη κεντρική σύγκρουση. Παρόλα αυτά, η άμεμπτη συναισθηματική ειλικρίνεια της ταινίας μεταμορφώνει τη βαθιά προσωπική θεραπεία σε συναρπαστικό, αν και άλλοτε αυτοσυνείδητο, κινηματογράφο.