A City of Sadness (1989)

Η μνημειώδης, αν και αργόσυρτη, εξερεύνηση του Χου Σιάο-σιεν για το μεταπολεμικό τραύμα της Ταϊβάν, αξιοποιεί το καταστροφικό υπόβαθρο του Περιστατικού της 28ης Φεβρουαρίου και της επακόλουθης Λευκής Τρομοκρατίας. Η ταινία χαρακτηρίζεται από το αυστηρό, παρατηρητικό της στυλ, χρησιμοποιώντας σταθερά, μακρινά πλάνα βαθιάς εστίασης που δίνουν προτεραιότητα στην υφή του περιβάλλοντος και στον σιωπηλό πόνο των χαρακτήρων, έναντι της συμβατικής δραματικής δράσης. Παρόλο που είναι οπτικά εκθαμβωτική και ιστορικά ζωτικής σημασίας, ο αφηγηματικός κατακερματισμός και η σκόπιμη συναισθηματική απόσταση απαιτούν σημαντική υπομονή, καθιστώντας την εμπειρία ενδεχομένως απογοητευτική για θεατές που δεν είναι εξοικειωμένοι με την αισθητική του Χου ή το ιστορικό πλαίσιο της περιόδου. Η ερμηνεία του Τόνι Λέουνγκ, κατά κύριο λόγο σιωπηλή, αγκυρώνει την ταινία με βαθιά αξιοπρέπεια. Η δύναμή της δεν έγκειται στην αφηγηματική ορμή, αλλά στην ισχυρή, ελεγειακή της ανάκληση της ιστορικής σιωπής και της αναπόφευκτης τραγωδίας, εδραιώνοντας τη θέση της ως ακρογωνιαίος λίθος του Νέου Ταϊβανέζικου Κινηματογράφου.