Cléo from 5 to 7

Cléo from 5 to 7 (1962)

✦ MovieFy AI

"Υπαρξιακό δράμα γαλλικού Νέου Κύματος σε πραγματικό χρόνο"

IMDb:

7.8

Ψήφοι:

30,040

1ω 30λ

Κριτικοί κινηματογράφου

8.6

AI Ανάλυση Ειδών

Δράμα

50%

Αυτορ κινημ/φος

35%

Existential

15%

Η Ετυμηγορία των Ελλήνων Κριτικών

AI

Σύμφωνα με τους Έλληνες κριτικούς, η ταινία "Cléo from 5 to 7" αποτελεί ένα σημαντικό έργο της νουβέλ βαγκ, που αποθεώνει τη σκηνοθετική ακρίβεια της Ανιές Βαρντά. Η αγωνιώδης περιπλάνηση της Κλεό στο Παρίσι των '60s, εν αναμονή κρίσιμων ιατρικών αποτελεσμάτων, αναδεικνύεται μέσα από μια μοναδική γυναικεία ματιά, ενώ το φινάλε, αν και διχάζει ως προς τη συντηρητικότητά του, δεν μειώνει την κινηματογραφική απόλαυση.

Μια διάσημη τραγουδίστρια περιμένει τα αποτελέσματα των ιατρικών εξετάσεων που έκανε. Φοβάται πως πάσχει από καρκίνο και σύντομα θα πεθάνει. Σε δυο ώρες έχει ραντεβού με το γιατρό και μέχρι τότε περιπλανιέται στους δρόμους του Παρισιού.

🤖 AI Film Analyst Insight

"Το αριστούργημα της Ανιές Βαρντά του 1962 υιοθετεί μια ριζοσπαστική δομή, σχεδόν σε πραγματικό χρόνο, για να αναλύσει τις δύο κρίσιμες ώρες στη ζωή μιας Παριζιάνας τραγουδίστριας που περιμένει ιατρικά αποτελέσματα. Πολύ πέρα από μια απλή μελέτη χαρακτήρα, η ταινία αποτελεί έναν βαθύ στοχασμό πάνω στην υποκειμενικότητα της γυναίκας, το εξωτερικό βλέμμα και την αιφνίδια αντιπαράθεση με τη θνητότητα. Η κινηματογραφική γραφή της Βαρντά εκτίθεται στο έπακρο, συνδυάζοντας ντοκιμαντερίστικο ρεαλισμό με στιλιζαρισμένες τεχνικές της Nouvelle Vague, αξιοποιώντας αριστοτεχνικά τους πολυσύχναστους δρόμους του Παρισιού τόσο ως κλειστοφοβική σκηνή όσο και ως πηγή απρόσμενης σύνδεσης. Ενώ ο σκόπιμος ρυθμός φλερτάρει κατά διαστήματα με την νωθρότητα, αυτή η δομική επιλογή ενισχύει το κλιμακούμενο άγχος της Κλεό και τη μεταμόρφωσή της από αντικείμενο σε υποκείμενο. Η ταινία παραμένει μια ουσιαστική, τυπικά αυστηρή εξέταση υπαρξιακού τρόμου καλυμμένου από επιφανειακότητα, εδραιώνοντας την θέση της Βαρντά ως πρωτοπόρουauteur."

✍️ Κριτικές

Athinorama.gr

9

ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΗΤΣΗΣ

"Η αποθέωση της σκηνοθετικής λιτότητας και της κινηματογραφικής ακρίβειας σε μία από τις σημαντικότερες ταινίες της νουβέλ βαγκ. Μετά το μινιμαλιστικό ερωτικό δράμα «La Pointe Courte» (1955) και μερικά μικρού μήκους ντοκιμαντέρ, η Ανιές Βαρντά («Δίχως Στέγη, Δίχως Νόμο», «Πρόσωπα & Ιστορίες») επιχειρεί στις αρχές του ’60 να περιγράψει τη σχέση της μοντέρνας γυναίκας και του ρέοντος, γεμάτου προκαταλήψεις όσο και υποσχέσεις κόσμου της, στρέφοντας την κάμερά της στην Κλεό και στο Παρίσι. Η γαλλική πρωτεύουσα και η νεαρή τραγουδίστρια είναι οι πρωταγωνίστριες αυτής της σχεδόν δίωρης (η ταινία εξελίσσεται σε μιά­μιση ώρα «πραγματικού» χρόνου) αστικής περιπλάνησης μιας αρχικά εγωίστριας, αυτάρεσκη..."

Διαβάστε περισσότερα

LiFO.gr

8

LiFO Team

"Μια υπέροχη ταινία με αμφιλεγόμενο φινάλε (με ενστάσεις για τη συντηρητικότητα της τελικής επιλογής, που όμως δεν μειώνει την απόλαυση), η δίωρη περιπλάνηση μιας ποπ τραγουδίστριας στο Παρίσι των αρχών της δεκαετίας του '60 είναι το πορτρέτο μιας πλανεύτρας πόλης μέσα από την πλούσια ματιά μιας σκηνοθέτιδος με background στη φωτογραφία και, κυρίως, μιας γυναίκας στην κόψη του ξυραφιού: η Κλεό περιμένει τα αποτελέσματα της εξέτασης για έναν όγκο στο στομάχι και κατά τη διάρκεια της αγωνιώδους αναμονής αναρωτιέται για τη μοίρα της και δοκιμάζει την τύχη της. Μόνη εξαίρεση στην αντροπαρέα της nouvelle vague των Γκοντάρ, Τριφό κ.ά., που έβλεπαν τη γυναίκα με τα στάνταρ της εποχής τους αλλά και μ..."

Διαβάστε περισσότερα