Hichki (2018)

Το "Hichki" λειτουργεί ως ένα εξαιρετικά αποτελεσματικό, αν και δομικά συμβατικό, δράμα έμπνευσης, ενισχυμένο σημαντικά από την αφοσιωμένη κεντρική ερμηνεία της Rani Mukerji, ως δασκάλας που αντιμετωπίζει το σύνδρομο Tourette. Η ταινία πραγματεύεται με επιτυχία θέματα εκπαιδευτικής ισότητας και του στίγματος που περιβάλλει την αναπηρία, με γνήσια ζεστασιά και ειλικρίνεια. Ωστόσο, ο σκηνοθέτης Siddharth P. Malhotra υιοθετεί ένα φθαρμένο πρότυπο του "δασκάλου-αουτσάιντερ που μεταρρυθμίζει μια ατίθαση τάξη", το οποίο συχνά οδηγεί σε προβλέψιμες συναισθηματικές κορυφώσεις και απλοϊκές, συναισθηματικές επιλύσεις για τους δευτερεύοντες μαθητικούς χαρακτήρες. Παρόλο που η οπτική προσέγγιση παραμένει λειτουργική και προσιτή, στερούμενη πραγματικής κινηματογραφικής δεξιοτεχνίας ή καινοτόμου σκηνοθεσίας, ο συναισθηματικός πυρήνας γύρω από την ανθεκτικότητα και τις μη παραδοσιακές διδακτικές μεθοδολογίες ανυψώνει το υλικό, καθιστώντας το ευρέως προσβάσιμο παρά την αφηγηματική του προβλεψιμότητα.