And Then There Were None (1945)

Οι κριτικοί εστιάζουν στην πλοκή του έργου, τη σκηνοθετική προσέγγιση και την απόδοση του φινάλε. Επισημαίνεται η κομψότητα στην παρουσίαση, ενώ σχολιάζεται η απόκλιση του τέλους από το πρωτότυπο. Μέσος όρος: 5.8/10 από 2 κριτικές.

Η μεταφορά του εμβληματικού μυθιστορήματος της Άγκαθα Κρίστι, «Δέκα Μικροί Νέγροι», από τον Ρενέ Κλερ, ξεχωρίζει κυρίως χάρη στη σφιχτή δραματική ροή και την απτή παραφροσύνη που γεννά η απομονωμένη τοποθεσία. Το εξαιρετικό καστ, με πρωτοστάτες τους Γουόλτερ Χιούστον και Μπάρι Φιτζέραλντ, εμποτίζει την κλιμακούμενη ένταση με την απαραίτητη ευφυΐα και την αισθητή δυσπιστία, μετατρέποντας αποτελεσματικά την έπαυλη σε ψυχολογικό κλουβί. Κινηματογραφικά, ο Κλερ χρησιμοποιεί ικανή αλλά σε μεγάλο βαθμό συμβατική οπτική γλώσσα, δίνοντας προτεραιότητα στον διάλογο και την ακριβή σκηνοθεσία έναντι της καινοτόμου έκφρασης, με αποτέλεσμα μια ταινία που μοιάζει κάπως θεατρική. Ενώ η ταινία καθιερώνει αριστοτεχνικά τη συγκλονιστική προϋπόθεση της αναπόφευκτης, ηθικολογικής δικαιοσύνης, το μεγαλύτερο δομικό της ελάττωμα είναι η επιβεβλημένη απόκλιση από το διάσημα ζοφερό τέλος της Κρίστι. Αυτό το εξωραϊσμένο φινάλε του Χόλιγουντ υπονομεύει σοβαρά τον βαθύ κυνισμό του μυθιστορήματος σχετικά με την ανθρώπινη ενοχή και τη μοίρα, μαλακώνοντας τελικά ένα αριστούργημα τρόμου σε ένα υψηλής ποιότητας, αλλά συμβιβασμένο, θρίλερ.