The Garden of the Finzi-Continis

The Garden of the Finzi-Continis (1970)

IMDb:

7.2

Ψήφοι:

7,976

1ω 35λ

Κριτικοί κινηματογράφου

6.9

Είδη

Δράμα

Ιστορική

Τέλη δεκαετίας του 1930, Φεράρα. Οι Φίντζι Κοντίνι είναι μια από τις ισχυρότερες οικογένειες της περιοχής, πλούσιοι, αριστοκράτες και Εβραίοι. Τα υιοθετημένα τους παιδιά, Μικόλ και Αλμπέρτο, μαζεύουν έναν κύκλο από φίλους στη βίλα με τους υπέροχους κήπους, είτε για τένις, είτε για πάρτι, είτε για την παραλία. Μέσα σε αυτόν τον κύκλο είναι κι ο Τζόρτζιο, ένας Εβραίος μεσαίας τάξης, που ερωτεύεται τη Μικόλ. Αυτή τον περιπαίζει, κάνοντας και έρωτα με έναν από τους κοινούς φίλους, γνωρίζοντας πως αυτός παρακολουθεί κρυφά. Κι ενώ η αγάπη του δεν δείχνει να μπορεί να την αποτραβήξει από την ιδεατή ζωή της, η πολιτική μπορεί.

🤖 AI Film Analyst Insight

"Το «Ο Κήπος των Φίντσι-Κοντίνι» του Βιτόριο Ντε Σίκα παραμένει ένα πανέμορφο, ελεγειακό, αλλά κάπως συναισθηματικά ψυχρό πορτρέτο ενός χαμένου κόσμου. Τα δυνατά του σημεία βρίσκονται στην εξαιρετική, λουσμένη στον ήλιο κινηματογράφηση του Ένιο Γκουαρνιέρι, η οποία προσδίδει στην έπαυλη των Φίντσι-Κοντίνι μια απτή αίσθηση νοσταλγικής μεγαλοπρέπειας, αντιπαραβάλλοντας τέλεια την επερχόμενη φασιστική απειλή. Η Ντομινίκ Σάντα, ως Μικολ, αποπνέει μια αινιγματική γοητεία, ενώ ο Λίνο Καπολίκιο υποδύεται διακριτικά τον ανεκπλήρωτο πόθο του Τζόρτζιο. Ωστόσο, ο συχνά αργός ρυθμός του Ντε Σίκα, αν και συμβάλλει στην ονειρική ποιότητα της ταινίας, μερικές φορές τείνει να γίνει νωχελικός, απομακρύνοντας δυνητικά ορισμένους θεατές από τον βαθύ συναισθηματικό της πυρή"

✍️ Κριτικές

Athinorama.gr

7.5

ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΗΤΣΗΣ

"Από τους κορυφαίους δημιουργούς του ιταλικού νεορεαλισμού ("Λούστρο Παπουτσιών", "Κλέφτης Ποδηλάτων", "Θαύμα στο Μιλάνο", "Ουμπέρτο Ντ."), οΒιτόριο ντε Σίκαάρχισε να νιώθει έξω από τα νερά του όσο οι αλλαγές των καιρών άρχισαν να επιβάλλουν σταδιακά νέα αφηγηματικά ήθη, οδηγώντας τον σε έναν λαϊκό ακαδημαϊσμό. Γνώρισε μια σειρά επιτυχιών στις αρχές της δεκαετίας του ’60 συνεργαζόμενος με τη Σοφία Λόρεν ("Η Ατιμασμένη", "Χθες, Σήμερα, Αύριο"), αλλάμετά το "Γάμο αλά Ιταλικά" (1964) έπεσε εμφανώς σε παρακμή. Η καλύτερη ταινία της ύστερης περιόδου του είναι αναμφίβολα ο "Κήπος των Φίντσι Κοντίνι", βασισμένος σε δημοσιευμένο το 1962 ημιαυτοβιογραφικό μυθιστόρημα του Τζόρτζιο Μπασάνι.Εκτυλίσσεται ..."

Διαβάστε περισσότερα