Evdokia (1971)

ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΗΤΣΗΣ

"Αδιαμφισβήτητα μια από τις σπουδαιότερες ελληνικές ταινίες,η "Ευδοκία" εμφανίστηκε σαν φωτεινό μετέωρο στο φεστιβάλ Θεσσαλονίκης του 1971, όπου απέσπασε μόνον το βραβείο γυναικείας ερμηνείας, συνεχίζοντας στο μοναχικό δρόμο που είχε ανοίξει πριν μια πενταετία το "Μέχρι το Πλοίο", πρώτη ταινία του Αλέξη Δαμιανού.Ήταν η εποχή κατά την οποία τα μοντέρνα αισθητικά ρεύματα άλλαζαν τους κανόνες της κινηματογραφικής αφήγησης, εκείνη, όμως, θα αντιπαραθέσει το πάθος, τη δύναμη, την ενέργεια και την ωμή, λαϊκή της ποίηση απέναντι σε κάθε σκηνοθετική βιρτουοζιτέ. Γεμάτη παζολινικό πάθος και χυμούς ζωής από το πρώτο της πλάνο, περιγράφει με συγκινητική ειλικρίνεια τον καταδικασμένο έρωτα ενός φαντάρου ..."

Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος

"Ένας λοχίας γνωρίζεται με την Ευδοκία, μια πόρνη, την οποία και παντρεύεται. Η Ευδοκία θέλει να ζήσει, να είναι ελεύθερη. Να αγαπήσει και να αγαπηθεί σαν άνθρωπος."

ΘΟΔΩΡΗΣ ΔΗΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ

"Το δεύτερο έργο του Αλέξη Δαμιανού κι ένα από τα κορυφαία και πιο επιδραστικά έργα στην ιστορία του ελληνικού κινηματογράφου. Σε ένα τοπίο φτώχειας, έρημο, ξερό, σε μια Ελλάδα που μοιάζει ρημαγμένη από ζωή, πλήρως αγκυλωμένη σε ένα χριστιανο-στρατιωτικο-πατριαρχικο-εθνικό σύστημα, η Ευδοκία είναι μια ηρωίδα που θέλει να ζήσει, να αγαπηθεί – ελεύθερη. Τα κορμιά που καδράρει ο Δαμιανός κινούνται είτε σε αμήχανη αρμονία, είτε μοιάζει να ακινητοποιούνται πλήρως μπροστά στο φάσμα μιας αντισυμβατικής παρέμβασης – όπως συμβαίνει στην αρχή της ταινία, την ώρα του ζεϊμπέκικου που συνοδεύει ηχητικά το εμβληματικό μουσικό score του Μάνου Λοϊζου. Κάπου ανάμεσα σε έναν σκληρό, ωμό ρεαλισμό, αλλά και ενός..."