Iceman (2017)

Η ταινία *Iceman* του Felix Randau αποτελεί μια συναρπαστική άσκηση στο μινιμαλιστικό, νατουραλιστικό σινεμά, αξιοποιώντας την εκπληκτική αλπική φωτογραφία και μια προσήλωση στην ιστορική αληθοφάνεια, περιλαμβάνοντας διάλογο σε μια ανακατασκευασμένη αρχαία ρητική διάλεκτο. Ο Jürgen Vogel προσφέρει μια σπλαχνική, σχεδόν εξ ολοκλήρου σωματική ερμηνεία ως Kelab, το θύμα που μετατρέπεται σε κυνηγό που επιζητά εκδίκηση στην Νεολιθική εποχή. Η ταινία διακρίνεται στην απόδοση της σκληρής αγριότητας του 5300 π.Χ., εστιάζοντας αμείωτα στην πρωταρχική πάλη για επιβίωση και εκδίκηση. Ωστόσο, η αφήγηση είναι δομικά απλοϊκή – μια ευθεία πλοκή εκδίκησης – η οποία, σε συνδυασμό με τον σκόπιμο, αργό ρυθμό της, θυσιάζει περιστασιακά τη δραματική ορμή για ατμοσφαιρική εμβάθυνση. Ενώ οπτικά και ηχητικά αλύγιστη, η ταινία παραμένει μια λιτή, αν και ρηχή, εξερεύνηση της νεολιθικής δικαιοσύνης παρά μια βαθιά σύνθετη μελέτη χαρακτήρων, βασιζόμενη τελικά κατά πολύ στην αισθητική αυστηρότητα για τη διατήρηση του ενδιαφέροντος.