Killers of the Flower Moon

Killers of the Flower Moon (2023)

✦ MovieFy AI

"Μελαγχολικό ιστορικό έπος εγκλήματος"

IMDb:

7.5

Ψήφοι:

302,730

3ω 26λ

Κριτικοί κινηματογράφου

8.6

AI Ανάλυση Ειδών

Έγκλημα

35%

Ιστορικό δράμα

30%

Γουέστερν

20%

Tragedy

15%

Στην Αμερική των αρχών του 20ου αιώνα, το πετρέλαιο αποφέρει αμύθητα πλούτη στη φυλή των Όσεϊτζ, που γίνονται από τους πιο πλούσιους ανθρώπους στον κόσμο μέσα σε μία στιγμή. Ο αμύθητος πλούτος των αυτόχθονων Αμερικανών προσελκύει παρείσακτους λευκούς που χειραγωγούν, εκβιάζουν και κλέβουν τις περιουσίες των Όσεϊτζ για να καταλήξουν σε δολοφονίες.

🤖 AI Film Analyst Insight

"Το εκτενές ιστορικό έπος του Σκορτσέζε αποτυπώνει σχολαστικά τη συστηματική εκμηδένιση και προδοσία του Έθνους Όσεϊτζ, προσφέροντας μια βαθιά, αν και καμιά φορά άκομψη, διερεύνηση της θεμελιώδους αμερικανικής αγριότητας. Η ταινία είναι οπτικά μεγαλοπρεπής, χαρακτηριζόμενη από την πλούσια, λιτή κινηματογράφηση του Ροντρίγο Πιέτο και την αριστοτεχνική αναπαράσταση της εποχής. Ενώ ο Ρόμπερτ Ντε Νίρο προσφέρει μια παγωμένη ερμηνεία του ύπουλου, μπανάλ κακού, η αληθινή καρδιά του έργου βρίσκεται στην βαθύτατα συγκρατημένη ερμηνεία της Λίλι Γκλάντστοουν, η οποία αγκυρώνει την τραγωδία με σιωπηλή δύναμη. Ωστόσο, στα τρεισήμισι λεπτά της διάρκειάς της, ο σκόπιμος, σχεδόν θλιμμένος ρυθμός, μερικές φορές δοκιμάζει την αφηγηματική δυναμική, και η διαρκής εστίαση στην συνενοχή του Έρνεστ Μπερκχάρτ, αν και αφηγηματικά κεντρική, κάποιες φορές θυσιάζει την οπτική γωνία των Όσεϊτζ, παρά τις προσπάθειες της ταινίας να εστιάσει στα δεινά τους. Πρόκειται για ένα αναγκαίο, αδιαπραγμάτευτο έργο, όμως ο μνημειώδης του καμβάς, κατά στιγμές, θυσιάζει τη δραματική ένταση στο βωμό της εξαντλητικής ιστορικής τεκμηρίωσης."

✍️ Κριτικές

Athinorama.gr

8.5

ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΗΤΣΗΣ

"Αν ο Τζον Φορντ είναι ο σκηνοθέτης που περιέγραψε με τον διαυγέστερο και θεαματικότερο τρόπο πώς κατακτήθηκε η Δύση και θεμελιώθηκε ο αμερικανικός μύθος, οΜάρτιν Σκορσέζεείναι εκείνος που κινηματογράφησε συναρπαστικά την πορεία ανέγερσής του και επιβολής του ως κυρίαρχου ιστορικού και πολιτιστικού οικοδομήματος. Από το "Boxcar Bertha" έως τις "Συμμορίες της Νέας Υόρκης" και τον "Ιρλανδό", πατώντας σε αληθινές ή μυθοπλαστικές ιστορίες,πραγματεύτηκε πολυεπίπεδα την υπαρξιακή (αστική) μοναξιά και την "κληρονομική" βία της αμερικανικής κοινωνίας, επιμένοντας σε ένα σταθερό δραματικό μοτίβο ανόδου και πτώσης με θεολογικές αναφορές. Οι "Δολοφόνοι του Ανθισμένου Φεγγαριού" βασίζονται στο χρονικό"Ki..."

Διαβάστε περισσότερα