Acrimony (2018)

Το "Acrimony" αποτελεί μια εκρηκτική μελέτη εμμονής και εκδίκησης, η οποία στηρίζεται σχεδόν εξ ολοκλήρου σε μια εκπληκτική, ωμά αληθινή ερμηνεία από την Taraji P. Henson. Παρόλο που η Henson καταφέρνει να αναδείξει το υλικό, η χαρακτηριστική σκηνοθετική προσέγγιση του Tyler Perry συχνά υπονομεύει το δυνατό της αφήγησης. Η οπτική ταυτότητα είναι απλοϊκή – βασίζεται σε λειτουργική, συχνά επίπεδη κινηματογράφηση – αδυνατώντας να δημιουργήσει την απαραίτητη ψυχολογική ένταση που απαιτεί το κλιμακούμενο μελόδραμα. Η ταινία δυσκολεύεται να μεταβεί πειστικά από το δράμα σχέσεων σε ένα πλήρες ψυχολογικό θρίλερ, καταλήγοντας σε ένα υπερβολικό, sensationalist φινάλε που θυσιάζει την λεπτότητα του χαρακτήρα για χάρη του σοκ. Ο Perry αγγίζει αποτελεσματικά ωμά, κατανοητά θέματα πικρίας και αίσθησης προδοσίας, ωστόσο το διδακτικό σενάριο και ο ασταθής ρυθμός το κατατάσσουν τελικά σε μια ισχυρή, ατελή κινηματογραφική θεραπεία παρά σε ένα επεξεργασμένο κινηματογραφικό έργο.