Strike (1925)

Οι κριτικοί εστιάζουν σε το κοινωνικό θέμα της εργατικής απεργίας, το σκηνοθετικό του ντεμπούτο και την καινοτομία στην οπτική αφήγηση. Αναγνωρίζεται η θεμελιώδης επίδρασή του στην κινηματογραφική εξέλιξη. Μέσος όρος: 9.5/10 από 1 κριτική.

Το κινηματογραφικό ντεμπούτο του Σεργκέι Αϊζενστάιν δεν είναι τόσο μια αφηγηματική ταινία όσο ένα κινητικό μανιφέστο για την ταξική πάλη, θέτοντας τις θεμέλιες αρχές για τη θεωρία του Σοβιετικού Μοντάζ. Η δύναμή του έγκειται στην ενστικτώδη χρήση του «μοντάζ σύγκρουσης», δημιουργώντας επαναστατική οπτική ρητορική μέσα από απότομες κοπές και ισχυρές, συχνά σοκαριστικές, μεταφορές – με πιο διαβόητη την εναλλαγή πλάνων εργατών που σφαγιάζονται με πολυβόλα με τη σφαγή βοοειδών. Αυτή η τεχνική μεταμορφώνει τον συλλογικό προλετάριο πρωταγωνιστή σε μια επιβλητική, ενιαία δύναμη. Ενώ η τεχνική καινοτομία είναι αδιαμφισβήτητη, σφυρηλατώντας απαραίτητη νέα κινηματογραφική γραμματική, η ταινία υποφέρει από τον αδιάκοπο διδακτισμό της· η ανάπτυξη μεμονωμένων χαρακτήρων θυσιάζεται ολοκληρωτικά για χάρη της ιδεολογικής καθαρότητας και του προπαγανδιστικού πυρετού. Παραμένει ένα θεμελιώδες, άκρως επιδραστικό, αλλά και κατάδηλα πολιτικό έργο του βωβού κινηματογράφου.