The Alphabet (1969)

Η ταινία μικρού μήκους του Ντέιβιντ Λιντς, *The Alphabet* (Το Αλφάβητο) του 1969, αποτελεί ένα θεμελιώδες, πλην όμως βαθύτατα δυσάρεστο, έργο κινηματογραφικού σουρεαλισμού. Γεννημένη από το πρώιμο ενδιαφέρον του σκηνοθέτη για τη ζωγραφική και την κίνηση, η ταινία παρουσιάζει μια λιτή, ωμή κάθοδο στην ψυχολογική αγωνία, επικεντρωμένη σε μια νεαρή γυναίκα που ταράσσεται από την ίδια τη διαδικασία της μάθησης και της γλωσσικής συστηματοποίησης. Παρότι η δομή της είναι στοιχειώδης και συχνά περιορίζεται από την χαμηλής πιστότητας, ασπρόμαυρη παραγωγή της, η μικρού μήκους ταινία είναι αναμφίβολα ισχυρή, εδραιώνοντας την υπογραφή του Λιντς στον συνδυασμό οικειακού ρεαλισμού και σπλαχνικού σωματικού τρόμου. Η μεγαλύτερη δύναμή της έγκειται στον ανησυχητικό, θορυβώδη ηχητικό σχεδιασμό, ο οποίος δημιουργεί μια αισθητή ατμόσφαιρα τρόμου που υπερβαίνει κατά πολύ την οπτική ωμότητα. Ωστόσο, η ταινία λειτουργεί αποτελεσματικότερα ως ακαδημαϊκή άσκηση στον πρωτοποριακό τρόμο παρά ως ολοκληρωμένο αφηγηματικό κινηματογραφικό έργο, απαιτώντας σημαντική ανοχή από τον θεατή λόγω της σκόπιμα ταραχώδους ασυναρτησίας της.