The Sisters Brothers (2018)

Σύμφωνα με τους Έλληνες κριτικούς, η ταινία "The Sisters Brothers" είναι ένα χιουμοριστικό γουέστερν με ρεαλιστική απόδοση της Άγριας Δύσης και ανατρεπτικό μαύρο χιούμορ. Επαινείται για τους σύνθετους αντιήρωες, τους αδερφικούς δεσμούς που δοκιμάζονται, και την άρτια σκηνοθεσία του Οντιάρ, υποστηριζόμενη από ένα πρωτοκλασάτο τεχνικό επιτελείο.

Το «Οι Αδελφοί Σίστερς» μεταφυτεύει με επιτυχία την χαρακτηριστική εστίαση του Ζακ Ονιάρ στους χαρακτήρες στο πλαίσιο του αναθεωρητικού γουέστερν, προσφέροντας ένα οπτικά εντυπωσιακό αλλά, ομολογουμένως, ασταθές ως προς τον τόνο ταξίδι. Η μεγαλύτερη δύναμη της ταινίας έγκειται στην περίτεχνη, αβίαστη χημεία μεταξύ του Τζον Σ. Ράιλι και του Χοακίν Φίνιξ, οι οποίοι ενσαρκώνουν τους ομώνυμους πληρωμένους δολοφόνους με μια ακαταμάχητη μίξη αγριότητας και απροσδόκητης τρυφερότητας. Η κινηματογράφηση του Μπενουά Ντεμπί είναι επαρκώς ευρύχωρη και τραχιά, αποτυπώνοντας την ανελέητη φύση της Άγριας Δύσης. Εντούτοις, ο εσκεμμένος, επεισοδιακός ρυθμός της ταινίας συχνά καταπονεί την αφηγηματική της ορμή, ιδίως όταν στρέφεται στην κάπως επιτηδευμένη υπόθεση της πυρετώδους αναζήτησης χρυσού. Παρότι ο φιλοσοφικός στοχασμός πάνω στο τέλος της βίαιης αρρενωπότητας είναι εξεζητημένος, οι μετατοπίσεις μεταξύ ωμά σκοτεινού χιούμορ και αιφνίδιας, σκληρής βίας μπορούν κατά στιγμές να μοιάζουν απότομες, εμποδίζοντας την ταινία να επιτύχει πλήρη θεματική συνοχή.