Dismissal (2017)

Το «Απόλυση» επιχειρεί μια στιλιζαρισμένη βουτιά στην εταιρική παράνοια, ενισχυμένο σημαντικά από την αφοσιωμένη, ευμετάβλητη ερμηνεία του Imanol Arias στον πρωταγωνιστικό ρόλο, ο οποίος διαλύεται μετά την ξαφνική του απόλυση. Ο σκηνοθέτης Lucas Figueroa υιοθετεί μια κομψή, ψυχρή οπτική αισθητική, χρησιμοποιώντας κλειστοφοβικές συνθέσεις και φωτισμό υψηλής αντίθεσης για να εντείνει την αίσθηση ψυχολογικού πνιγμού και αποπροσανατολισμού. Η ταινία καταφέρνει να δημιουργήσει μια απτή ατμόσφαιρα τρόμου, αντικατοπτρίζοντας αποτελεσματικά την αυξανόμενη αποξένωση και την κρίση αρρενωπότητας του χαρακτήρα. Ωστόσο, η αφήγηση δυσκολεύεται να διατηρήσει την αρχική της ένταση· ο σκόπιμος ρυθμός σε ορισμένα σημεία βαλτώνει, εμποδίζοντας τους μηχανισμούς του θρίλερ να αιχμαλωτίσουν πλήρως το κοινό. Ενώ η θεματική κριτική της κεφαλαιοκρατικής απανθρωποποίησης είναι σαφής, η εκτέλεση μερικές φορές ευνοεί τις κραυγαλέες, συμβολικές χειρονομίες έναντι της λεπτομερούς ανάπτυξης χαρακτήρων, αφήνοντας τη συνολική εξερεύνηση να μοιάζει ικανή αλλά κάπως προβλέψιμη και στερούμενη πραγματικής κινηματογραφικής αποκάλυψης.