The Laws of Thermodynamics (2018)

Το *Οι Νόμοι της Θερμοδυναμικής* του Ματέο Χιλ επιχειρεί μια πρωτότυπη αφηγηματική δομή, πλαισιώνοντας μια ρομαντική καταστροφή μέσα από τους αμετάβλητους νόμους της φυσικής. Η ταινία υιοθετεί μια στιλπνή ψευδο-ντοκιμαντεριστική αισθητική, επιτρέποντας στον πρωταγωνιστή, έναν φυσικό, να αναλύει τις σχέσεις του με ακαδημαϊκή αποστασιοποίηση. Παρόλο που η μετα-αφήγηση είναι διανοητικά διεγερτική και οι διάλογοι οξυδερκείς, αυτή η φιλόδοξη σύλληψη αποδεικνύεται τελικά διδακτική, καταπνίγοντας την πραγματική συναισθηματική σύνδεση. Η ταινία δίνει προτεραιότητα στην εξυπνάδα έναντι της ζεστασιάς· ο κεντρικός έρωτας μοιάζει λιγότερο με μια οργανική σύνδεση και περισσότερο με ένα εργαστηριακό πείραμα που σχεδιάστηκε για να αποδείξει μια θέση. Αν και τεχνικά άρτια και σίγουρα ξεχωριστή, η αυτογνώστως σαρκαστική της διάθεση κρατά το κοινό σε απόσταση, οδηγώντας σε μια συναρπαστική αλλά τελικά ψυχρά υπολογισμένη κινηματογραφική προσπάθεια που στερείται την απαραίτητη κινηματογραφική θέρμη.