Black Adam (2022)

Σύμφωνα με τους Έλληνες κριτικούς, το Black Adam κρίνεται ως ένα αδιάφορο λανσάρισμα ακόμα ενός υπερήρωα. Παρά την προσπάθεια του Ντουέιν Τζόνσον και μερικές πετυχημένες χιουμοριστικές ατάκες, η ταινία αδυνατεί να εντυπωσιάσει με τις ανέμπνευστες σκηνές δράσης και την πλοκή της, αφήνοντας μια αίσθηση μετριότητας.

Το "Black Adam" αποτελεί μια οπτικά δυναμική, αλλά αφηγηματικά αδρανή προσθήκη στο πάνθεον των υπερηρώων. Το σκηνοθετικό ταλέντο του Jaume Collet-Serra πνίγεται συχνά από τις αδιάκοπες απαιτήσεις της εγκαθίδρυσης μιας νέας κινηματογραφικής σειράς, με αποτέλεσμα μια υπερφορτωμένη πλοκή που βιάζεται να εισάγει την Justice Society of America. Ενώ ο Dwayne Johnson ενσαρκώνει με επιτυχία τη φυσική βαρύτητα του αντι-ήρωα που δίνει το όνομα στην ταινία, τελικά το φιλμ υποβαθμίζει τις θεματικές του προεκτάσεις αναφορικά με την ηθική αμφισημία του Teth-Adam, επιλέγοντας έναν απλοϊκό, επικρατέστερο ηρωισμό αντί για ουσιαστικό βάθος σχετικά με τη δικαιοσύνη έναντι της εκδίκησης. Η χορογραφία της δράσης είναι περιστασιακά συναρπαστική, αλλά η υπερβολική χρήση ψηφιακών εφέ και η αργή κίνηση καθιστούν το θέαμα μονότονο, θυσιάζοντας γνήσιες συναισθηματικές συνέπειες για μια απλή, θορυβώδη κλιμάκωση. Λειτουργεί περισσότερο ως trailer απόδειξης ιδέας παρά ως συνεκτική κινηματογραφική εμπειρία.