The 12th Man (2017)

Το *12ος Άνθρωπος* του Χάραλντ Ζβαρτ μεταμορφώνει μια εκπληκτική αληθινή ιστορία επιβίωσης από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο σε μια οπτικά συναρπαστική, αλλά τονικά άνιση κινηματογραφική εμπειρία. Η ταινία διακρίνεται στην αποτύπωση της αψεγάδιαστης ομορφιάς του Αρκτικού τοπίου, αξιοποιώντας μια λιτή, αμείλικτη φωτογραφία που υπογραμμίζει την καθαρά σωματική αντοχή του Γιαν Μπααλσρούντ, ο οποίος ενσαρκώνεται πανίσχυρα από τον Τόμας Γκούλεσταντ. Ωστόσο, η σκηνοθεσία συχνά δυσκολεύεται να διατηρήσει ένα σταθερό ύφος, δίνοντας συχνά προτεραιότητα σε συμβατικές σκηνές δράσης και φαντασμαγορικά θεάματα έναντι του ψυχολογικού βάρους της απομόνωσης και του τραύματος. Η ερμηνεία του Τζόναθαν Ρις Μέγιερς ως του αντιπάλου της Γκεστάπο μοιάζει απελπιστικά γενικόλογη, υποβιβάζοντας την ιδεολογική σύγκρουση σε μια τυπική καταδίωξη θρίλερ, αντί για μια ανατριχιαστική απεικόνιση του κακού. Ενώ η αφήγηση αναδεικνύει επιτυχώς το βαθύ θάρρος και την αλληλεγγύη της νορβηγικής αντίστασης που βοήθησε τη διαφυγή, η συνολική εκτέλεση στερείται της ακατέργαστης ρεαλιστικότητας και της λεπτότητας που απαιτούνται για να αναδειχθεί το υλικό πέρα από μια εξαιρετικά γυαλισμένη, αν και συναρπαστική, ιστορική περιπέτεια.