The Possession of Hannah Grace (2018)

Η ταινία «The Possession of Hannah Grace» επιχειρεί να δημιουργήσει τη δική της θέση στο πολυπληθές υποείδος των ταινιών δαιμονισμού, περιορίζοντας τον τρόμο σε ένα αποστειρωμένο νεκροτομείο. Ενώ αυτή η απομονωμένη τοποθεσία αρχικά υπόσχεται μια κλειστοφοβική ατμόσφαιρα, η ταινία σπαταλά σε μεγάλο βαθμό τις δυνατότητές της, βασιζόμενη σε προβλέψιμα jump scares και μια παράγωγη αφήγηση. Η Shay Mitchell προσφέρει μια αφοσιωμένη ερμηνεία, προσπαθώντας να προσδώσει βάθος στην κλιμακούμενη παραλογισμό, και τα πρακτικά εφέ για την Hannah Grace είναι αξιοσημείωτα ανατριχιαστικά, προσφέροντας στιγμές γνήσιας οπτικής δυσφορίας. Ωστόσο, η σκηνοθεσία συχνά μοιάζει ανέμπνευστη, αποτυγχάνοντας να χτίσει διαρκή ένταση ή να αναπτύξει τους χαρακτήρες πέρα από απλά αρχέτυπα του είδους. Η θεματική εξερεύνηση του πένθους και του εθισμού είναι επιφανειακή στην καλύτερη περίπτωση, καταλήγοντας τελικά σε μια σε μεγάλο βαθμό ξεχασμένη εμπειρία τρόμου που παλεύει να ξεπεράσει την αισθητική των B-movies, παρά τις περιστασιακές της στιλιστικές εξάρσεις.