The Innocent (1976)

Σύμφωνα με τους Έλληνες κριτικούς, το «The Innocent» του Λουκίνο Βισκόντι είναι ένα λουσάτο μελόδραμα αψεγάδιαστης λεπτομέρειας, που με καυστική ειρωνεία κριτικάρει την ευρωπαϊκή μπουρζουαζία. Η ταινία προβληματίζει βαθιά για την ενοχή και την αθωότητα, αν και ο σκηνοθέτης παραμένει κάπως απόμακρος, αποσπώντας μια θετική αξιολόγηση.

Το τελευταίο, πολυτελές, αλλά τελικά ανατριχιαστικό μελόδραμα του Βισκόντι μεταφέρει στη μεγάλη οθόνη τη νουβέλα του Γκαμπριέλε Ντ'Αννούτσιο περί αριστοκρατικής σεξουαλικής αυθεντίας. Οπτικά, η ταινία είναι εκθαμβωτική, αξιοποιώντας την πλούσια σκηνογραφία εποχής και την εύστοχη κινηματογράφηση του Πασκουαλίνο Ντε Σάντις για να δημιουργήσει έναν κόσμο ασφυκτικής ομορφιάς. Ωστόσο, αυτή η αισθητική λαμπρότητα συχνά συγκαλύπτει μια δραματική αδράνεια. Η ερμηνεία του Τζιανκάρλο Τζανίνι ως ναρκισσιστή Τούλιο είναι τεχνικά άρτια, αλλά καθιστά τον πρωταγωνιστή σχεδόν πλήρως αντιπαθή, κάνοντας τον εμμονικό φθόνο του να μοιάζει περισσότερο κλινικός παρά τραγικός. Ενώ ανατέμνει σχολαστικά την ηθική σήψη του fin-de-siècle και την καταστροφική φύση της κτητικής αγάπης, ο ρυθμός της αφήγησης είναι υπερβολικά νωθρός, αποστραγγίζοντας τη δυναμική από κρίσιμες δραματικές στροφές. Το «Ο Ανήλικος» παραμένει μνημείο της σκηνοθετικής δεξιοτεχνίας του Βισκόντι, αλλά καταγράφεται ως μια δευτερεύουσα, ελαφρώς ψυχρή προσθήκη στο κατά τα άλλα μνημειώδες έργο του.