Before the Revolution (1964)

Σύμφωνα με τους Έλληνες κριτικούς, το «Πριν την Επανάσταση» του Μπερτολούτσι είναι μια τολμηρή και δυναμική ταινία που αφηγείται τα προσωπικά άγχη και τις πολιτικές αναζητήσεις μιας γενιάς πριν τον Μάη του ’68. Αποτελεί έναν συγκινητικό αποχαιρετισμό στην εποχή της αθωότητας, σηματοδοτώντας τη μετάβαση του ιταλικού σινεμά από τον νεορεαλισμό σε πιο μοντέρνες, βιωματικές αφηγήσεις.

Η δεύτερη μεγάλου μήκους ταινία του Μπερνάρντο Μπερτολούτσι αποτελεί μια οπτικά εντυπωσιακή, αν και δομικά άνιση, στοχαστική ενατένιση της πολιτικής παράλυσης και της αστικής μελαγχολίας στην επαρχιακή Ιταλία. Με βαριές επιρροές από τη Nouvelle Vague, το φιλμ αποτυπώνει την όμορφη, ηλιόλουστη αδράνεια της Πάρμα, αντιπαραβάλλοντας τον θεωρητικό επαναστατικό ζήλο του Φαμπρίτσιο με την ακατανίκητη έλξη της άνεσης και της παράδοσης. Ενώ η φωτογραφία είναι συχνά ποιητικά μαγευτική, η αφήγηση παραπαίει συχνά, υποκύπτοντας καμιά φορά σε μια διανοητική αυτοσυνειδησία που αισθάνεται ενίοτε περισσότερο ρητορική παρά πραγματικά δραματική. Η κεντρική σύγκρουση – η επιλογή ανάμεσα στην ριζοσπαστική δέσμευση και την προσωπική, απαγορευμένη επιθυμία – προσφέρει έναν ισχυρό συναισθηματικό πυρήνα, παρόλο που ο σκόπιμα αργός ρυθμός και η φιλοσοφική πυκνότητα της ταινίας δοκιμάζουν κατά καιρούς τον θεατή. Παραμένει ένα κρίσιμο, αν και ατελές, ντοκουμέντο ενός νεαρούauteur που παλεύει σθεναρά με την ιδεολογία και την αισθητική.