The War with Grandpa (2020)

Οι κριτικοί εστιάζουν στην επαναλαμβανόμενη επιλογή του πρωταγωνιστή σε κωμικούς ρόλους παππού, καθώς και στην κλιμάκωση της οικιακής διαμάχης μεταξύ του παππού και του εγγονού για την κατοχή ενός δωματίου. Δεν υπάρχει επαρκής βάση για εκτίμηση συμφωνίας ή διαφωνίας μεταξύ κριτικών. Μέσος όρος: 6.0/10 από 1 κριτική.

Το «Ο Πόλεμος με τον Παππού» του Τιμ Χιλ αποτελεί μια απορίας άξια επίπεδη άσκηση κωμικού μινιμαλισμού, αξιοσημείωτο πρωτίστως για την αμιγώς αστρική δύναμη που καταφέρνει να επιστρατεύσει για τόσο χαμηλού διακυβεύματος, παιδαριώδεις σκανδαλιές. Ο Ρόμπερτ Ντε Νίρο επιχειρεί να προσδώσει βαρύτητα σε έναν ρόλο που δεν απαιτεί παρά αντιδράσεις σε slapstick, όμως το υλικό υπονομεύει διαρκώς κάθε πιθανότητα για αυθεντική ζεστασιά ή εξυπνάδα. Η ταινία βασίζεται κατά κόρον σε προβλέψιμες φάρσες και εξαντλημένη σωματική κωμωδία, αποτυγχάνοντας να αναγάγει την κεντρική της ιδέα – μια εδαφική διαμάχη μεταξύ γενεών – πέραν μιας σειράς ελαφρώς ευχάριστων σκηνών. Παρότι τεχνικά άρτιο, το οπτικό στυλ είναι αδιάφορο, χρησιμεύοντας μόνο για να πλαισιώσει τις κλιμακούμενες, αλλά εν τέλει ακίνδυνες, οικιακές διαμάχες. Λειτουργεί επαρκώς ως λιτής απαιτήσεων οικογενειακή θέαση, όμως η αφηγηματική απλότητα και η εξάρτησή του από χονδροειδή, ανακυκλωμένα αστεία, εμποδίζουν την επίτευξη ουσιαστικής κινηματογραφικής διάκρισης.