The Kid (2000)

Η κωμωδία φαντασίας του Τάρτελταμπ του 2000, «Το Παιδί», επιχειρεί μια συναισθηματική σύγκρουση υψηλού ρίσκου, αλλά τελικά αποτυγχάνει υπό το βάρος της υπερβολικής συναισθηματολογίας. Ο Μπρους Γουίλις προσφέρει μια ικανοποιητική, κάπως συγκρατημένη ερμηνεία ως ο κυνικός σύμβουλος εικόνας που αναγκάζεται να αναμετρηθεί με το παρελθόν του, επιδεικνύοντας στιγμές γνήσιας ευαλωτότητας που αναδεικνύουν την ύλη πέρα από τα συνηθισμένα της Disney για όλη την οικογένεια. Ωστόσο, η ταινία είναι δομικά αδέξια. Η ιδέα του ταξιδιού στο χρόνο είναι ασαφώς ορισμένη, λειτουργώντας απλώς ως ένα βολικό αφηγηματικό εργαλείο παρά ως πηγή γνήσιας θεματικής διερεύνησης. Ενώ η προσεγμένη σκηνογραφία και ο μέτριος ρυθμός δημιουργούν μια ευχάριστη οπτική εμπειρία, η εξάρτηση της ταινίας από ευρείες, προβλέψιμες συναισθηματικές κορυφώσεις την εμποδίζει να επιτύχει αληθινή κινηματογραφική απήχηση, καθιστώντας την μια ικανή αλλά τελικά ξεχάσιμη άσκηση στην αυτοβοήθεια-φαντασία που στοχεύει στην ειλικρίνεια του Κάπρα, αλλά καταλήγει σε χειριστικό μελοδραματισμό.