It Can't Be! (1975)

Το "Δεν Μπορεί!" αποτελεί την ώριμη φάση του Λεονίντ Γκαϊντάι, μεταφράζοντας την καυστική λογοτεχνική σάτιρα του Μιχαήλ Ζοστσένκο σε προσιτή οπτική κωμωδία. Η δομή του τρίπτυχου, αν και παρέχει εύφορο έδαφος για να σατιριστούν οι μικροαστικές φιλοδοξίες και η γραφειοκρατική ανεπάρκεια, οδηγεί σε αναπόφευκτη ανομοιογένεια· τα μέρη κυμαίνονται από λαμπρές, κινητικές φάρσες έως απλώς ικανό χιούμορ καταστάσεων. Η δύναμη της ταινίας έγκειται στις συλλογικές ερμηνείες, ιδίως στην μαγνητική παραδοξότητα του Μιχαήλ Πουγκόφκιν, ο οποίος αγκιστρώνει επιτυχώς τις ασύνδετες αφηγήσεις με κωμικό συγχρονισμό υψηλής ενέργειας. Ωστόσο, η οπτική γλώσσα της ταινίας είναι αυστηρά λειτουργική, δίνοντας προτεραιότητα στην ευρεία σωματική κωμωδία και την αποτελεσματική σκηνοθεσία έναντι οποιασδήποτε καινοτόμου κινηματογραφικής τέχνης. Αυτή η εξάρτηση από την ερμηνεία και το σενάριο, αν και αποφέρει υψηλή ψυχαγωγική αξία, εμποδίζει την ταινία από το να επιτύχει την τυπική διάκριση των προηγούμενων, πιο εστιασμένων αριστουργημάτων του Γκαϊντάι.