Maleficent: Mistress of Evil (2019)

Η κριτική εστιάζει στην έλλειψη πρωτοτυπίας του σεναρίου και τις επαναλαμβανόμενες αφηγηματικές επιλογές. Σχολιάζεται η οπτική ποιότητα, αλλά και η αναγκαστική επανάληψη μοτίβων. Μέσος όρος: 6.0/10 από 1 κριτική.

Η συνέχεια του Joachim Rønning θυσιάζει την γοτθική οικειότητα του προκατόχου της για ένα υπερβολικό, υπερθεαματικό θέαμα που βασίζεται στα ειδικά εφέ. Παρόλο που η Angelina Jolie παραμένει το αδιαμφισβήτητο, μαγνητικό επίκεντρο της ταινίας – προσφέροντας μια ερμηνεία εμποτισμένη με βασιλική απειλή – η αφήγηση γρήγορα εκπίπτει σε έναν περίπλοκο και εκπληκτικά τυπικό φανταστικό πόλεμο. Η οπτική σχεδίαση είναι συχνά εκπληκτική, ιδιαίτερα στα σχολαστικά κοστούμια και στο ζωηρό βασίλειο των Σκοτεινών Ξωτικών, ωστόσο η υπερβολική ποσότητα γυαλιστερού CGI τελικά κουράζει το μάτι. Τα κεντρικά θέματα της ξενοφοβίας και των πολυπλοκοτήτων της επιλεγμένης μητρότητας παρουσιάζονται με υποσχέσεις, αλλά γρήγορα υποβιβάζονται σε θόρυβο φόντου εν μέσω αδιάκοπων, συχνά άδειων, ακολουθιών δράσης. Η ταινία λειτουργεί επαρκώς ως ψυχαγωγία υψηλού προϋπολογισμού, ιδανική για κατανάλωση με ποπ κορν, αλλά της λείπει η απαραίτητη αφηγηματική πολυπλοκότητα ή η θεματική απήχηση για να δικαιολογήσει την grand κλίμακα της.