Kodachrome (2017)

Σύμφωνα με τους Έλληνες κριτικούς, η ταινία "Kodachrome" είναι ένα road trip χαρακτήρων που πατάει σε μια ενδιαφέρουσα ιδέα – το τέλος του φωτογραφικού φιλμ ως το τέλος μιας εποχής – αλλά αδυνατεί να την αναπτύξει ή να την εκμεταλλευτεί στο ελάχιστο. Αυτή η αδυναμία στην εκτέλεση της κεντρικής της ιδέας οδηγεί σε μια γενική απογοήτευση, καθώς η υπόθεση παραμένει ανεκμετάλλευτη.

Το *Kodachrome* του Mark Raso, εκμεταλλευόμενο μια δυνατή ιδέα – την τελευταία παραγωγή του εμβληματικού φιλμ – εξερευνά την τριβή μεταξύ καλλιτεχνικής κληρονομιάς και προσωπικής αποτυχίας. Ο Ed Harris προσφέρει μια χαρακτηριστικά αδιαπραγμάτευτη ερμηνεία στο ρόλο του σκληρού, ετοιμοθάνατου φωτογράφου, προσδίδοντας στην ταινία την απαραίτητη βαρύτητα. Ενώ η οπτική παλέτα συχνά επιτυγχάνει μια πλούσια, αναλογική αισθητική που ταιριάζει στο θέμα, η αφήγηση παραμένει πεισματικά συμβατική. Το σενάριο στηρίζεται σε μεγάλο βαθμό σε προβλέψιμο μελόδραμα οδικού ταξιδιού και σε κούρασμενα τροπάρια συμφιλίωσης πατέρα-γιου, αραιώνοντας το μοναδικό θεματικό δυναμικό. Πρόκειται για μια καλοπαιγμένη, συναισθηματικά εύστοχη ταινία η οποία, παρά τις δυνατές ερμηνείες και το ατμοσφαιρικό σκηνικό, τελικά αποτυγχάνει να αυτοαναδειχθεί πέρα από ένα ικανοποιητικά εκτελεσμένο, αλλά δραματικά ασφαλές, ανεξάρτητο δράμα για την αντιμετώπιση της θνητότητας και της γενεαλογικής ατέλειας.