One Day with the Devil (1945)

Αυτό το έργο του 1945 αποτελεί ουσιαστικά μια επίδειξη της καταιγιστικής γλωσσικής ευφυΐας του Cantinflas (του λεγόμενου *cantinfleo*), χρησιμοποιώντας ένα πλαίσιο ηθικού διδάγματος για να προσφέρει αιχμηρή κοινωνική και πολιτική σάτιρα. Ο σκηνοθέτης Miguel M. Delgado υιοθετεί μια λειτουργική, στούντιο αισθητική, τυπική της Μεξικανικής Χρυσής Εποχής, η οποία, ενώ είναι αποτελεσματική στην ανάδειξη του πρωταγωνιστή, στερείται οπτικής δυναμικής ή καινοτόμων κινηματογραφικών λήψεων. Η δύναμη της ταινίας έγκειται σχεδόν εξ ολοκλήρου στα αλληγορικά της θέματα σχετικά με τη θεσμική διαφθορά και τη φύση της ανθρώπινης ηθικής, επιδέξια καλυμμένα από σουρεαλιστικό χιούμορ. Παρόλο που ο ρυθμός είναι μέτριος και περιστασιακά καθυστερεί όταν απουσιάζουν οι λεκτικές ακροβασίες του σταρ, η ταινία παραμένει ένα πολιτισμικά ζωτικό ντοκουμέντο. Η διαρκής της ελκυστικότητα πηγάζει από το ευφυές σενάριο και την ικανότητα του Cantinflas να αξιοποιεί την κωμωδία για διορατική, αν και κάπως αδέξια, κριτική, παρά από τεχνική κινηματογραφική δεξιοτεχνία.