Johnny Corncob (1973)

Ο «Ιωάννης ο Γενναίος» αποτελεί ένα μνημειώδες επίτευγμα της ουγγρικής animation, πρωτοπορώντας σε μια ψυχεδελική, ιδιαίτερα στιλιζαρισμένη αισθητική που αντλεί βαριά από τη μαγυάρικη λαϊκή τέχνη και το Art Nouveau. Ο σκηνοθέτης Γιάνκοβιτς προσφέρει μια αδιάκοπη ροή οπτικής εφευρετικότητας, αξιοποιώντας ζωηρά, κορεσμένα χρώματα και ρευστές, σχεδόν παραισθησιογόνες μεταμορφώσεις. Παρά την τεχνική του φιλοδοξία και τον πλούτο των θεμάτων του – διερευνώντας τον ηρωισμό, τον εθνικό θρύλο και το ταξίδι από την αγροτική αθωότητα στη στρατιωτική δόξα – η ταινία δυσκολεύεται στην αφηγηματική συνοχή. Η επεισοδιακή της δομή, κληρονομημένη από το επικό ποίημα του Πετόφι, εμποδίζει τη βαθιά σύνδεση με τους χαρακτήρες, ευνοώντας συχνά το θέαμα έναντι της συναισθηματικής απήχησης. Η αδιάκοπη οπτική πυκνότητα μερικές φορές συγκαλύπτει τα υποκείμενα συναισθηματικά διακυβεύματα, καθιστώντας την πιο επιτυχημένη ως κινητική καλλιτεχνική δημιουργία παρά ως παραδοσιακή αφηγηματική ταινία μεγάλου μήκους. Ωστόσο, η επιρροή της και η μοναδική της οπτική γλώσσα παραμένουν αδιαμφισβήτητες.