La Haine (1995)

ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΑΝΤΕΑ-ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ

"Στις 6 Απριλίου 1993 ο γεννημένος στο Ζαΐρ 17χρονος Μακομέ Μ'Μποβολέ δολοφονείται εξ επαφής από αστυνομικό σε τμήμα του Παρισιού, όταν το όπλο του τελευταίου εκπυρσοκροτεί κατά τη διάρκεια της ανάκρισης του ανήλικου, ο οποίος έχει δεμένα τα χέρια του με χειροπέδες σε καλοριφέρ. Την ίδια μέρα ο Ματιέ Κασοβίτς έγραψε το «Μίσος». Στη Γαλλία των ‘90s, όπου η ανεργία κάλπαζε και ο δηλητηριώδης εθνικισμός του Εθνικού Μετώπου γνώριζε ανανεωμένη δημοτικότητα, τα περιστατικά αστυνομικής βίας διαδέχονταν το ένα το άλλο, έχοντας πάντα μια κοινή συνισταμένη· τα θύματα ήταν νεαρά, αλλοδαπής καταγωγής και ανήκαν σε χαμηλές κοινωνικές τάξεις. Αυτά τα «εγκληματικά» χαρακτηριστικά φέρουν οι ήρωες του Κασοβίτ..."

Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος

"Τρεις νεαροί μετανάστες θα προσπαθήσουν να πάρουν εκδίκηση για το φίλο τους που έπεσε θύμα αστυνομικής βίας. Περιφερόμενοι άσκοπα στις φτωχογειτονιές του Παρισιού με ένα κλεμμένο περίστροφο στα χέρια τους θα ζήσουν ένα συνταρακτικό 24ωρο, προσπαθώντας να πείσουν όσους δεν τους σέβονται ότι θα πρέπει να τους φοβούνται."

ΘΟΔΩΡΗΣ ΔΗΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ

"Είναι περίεργο το συναίσθημα να βλέπεις κάποιες σύγχρονές σου ταινίες να γίνονται επανεκδόσεις. Ίσως, συγκεκριμένα για την ταινία του Ματιέ Κασοβίτς, επειδή στην πραγματικότητα ποτέ δεν πρόλαβε να παλιώσει. Όχι μόνο ηλικιακά, αλλά πρωτίστως θεματικά. 30 χρόνια από την πρώτη του επίθεση σε όλες μας τις αισθήσεις, δεν έχει περάσει ούτε μία μέρα κατά την οποία να φάνταζε παρωχημένο με οποιονδήποτε τρόπο ή παιδί μιας εποχής που έχει περάσει. Σε αυτή την ιστορία ατομικής, και κατ’επέκταση συλλογικής, εξέγερσης απέναντι στην κοινωνική περιθωριοποίηση (εχθρός αόριστος; Προφανώς!), ο Κασοβίτς δίνει φροντίδα και πρόσωπο στις μειονότητες των υποβαθμισμένων περιοχών του Παρισιού, και αφηγείται με πυγμή..."