That Man from Rio (1964)

Η σπιρτόζικη περιπέτεια του Philippe De Broca δεν αποτελεί τόσο μια συνεκτική αφήγηση, όσο ένα θεαματικό καλλιστείο για το απεριόριστο, μεταδοτικό χάρισμα και την εκπληκτική σωματική κωμωδία του Jean-Paul Belmondo. Η ταινία διαπνέεται από έναν αμείωτο, λαχανιασμένο ρυθμό, αξιοποιώντας ζωντανές διεθνείς τοποθεσίες –ιδιαίτερα την εντυπωσιακή νεωτερικότητα της Μπραζίλια– ως δυναμικά σκηνικά για ολοένα και πιο περίτεχνες, συχνά ιλιγγιώδεις, ακολουθίες δράσης. Ενώ η κινηματογράφηση είναι οξεία και οι αυτοσχέδιες εκτελέσεις των ακροβατικών ήταν πρωτοποριακές για την εποχή τους, διαμορφώνοντας ουσιαστικά το σύγχρονο είδος της δράσης-κωμωδίας, η ταινία υποφέρει από μια θεμελιωδώς αβαρική πλοκή. Η καταδίωξη του MacGuffin είναι σκόπιμα λιτή, δίνοντας προτεραιότητα στη συνεχή, συναρπαστική κίνηση και το εύθυμο χιούμορ έναντι οποιασδήποτε ουσιαστικής δραματικής έντασης ή βάθους χαρακτήρων. Πρόκειται για καθαρή, υψηλής οκτανικής διαφυγή, αριστοτεχνικά εκτελεσμένη ως θέαμα, αλλά τελικά στερείται της θεματικής απήχησης που απαιτείται για ένα πραγματικό κινηματογραφικό αριστούργημα.