Mary Poppins Returns

Mary Poppins Returns (2018)

✦ MovieFy AI

"Νοσταλγική παιχνιδιάρικη φαντασία εποχής μιούζικαλ"

IMDb:

6.7

Ψήφοι:

98,768

2ω 11λ

Κριτικοί κινηματογράφου

6.7

AI Ανάλυση Ειδών

Μιούζικαλ

45%

Φαντασίας

30%

Οικογενειακή

20%

Δράμα

5%

Βρισκόμαστε στο Λονδίνο την εποχή της Μεγάλης Ύφεσης κατά τα 1930. και ακολουθούμε τους μεγάλους πια Τζέιν και Μάικλ Μπανκς, που μαζί με τα τρία παιδιά του Μάικλ κι έπειτα από μια προσωπική απώλεια, δέχονται την αινιγματική επίσκεψη της Μαίρη Πόππινς. Με όπλο τις μοναδικές μαγικές της ικανότητες και με τη βοήθεια του φίλου της, Τζακ, θα βοηθήσει την οικογένεια να ανακαλύψει τη χαρά που έλειπε από τη ζωή της.

🤖 AI Film Analyst Insight

"Το sequel του Rob Marshall συνιστά μια οπτικά μεγαλοπρεπή, αλλά δομικά συνετή άσκηση στην κινηματογραφική νοσταλγία. Η Emily Blunt προσφέρει μια σχεδόν αψεγάδιαστη ερμηνεία, ενσαρκώνοντας τον ομώνυμο ρόλο με ένα απολαυστικό μείγμα αυστηρότητας και ζεστασιάς, υποστηριζόμενη άψογα από την μελαγχολική ειλικρίνεια του Ben Whishaw. Ωστόσο, η ταινία αγκομαχεί υπό το βάρος του προκατόχου της, αναπαράγοντας σχολαστικά εμβληματικές σκηνές χωρίς να επιτυγχάνει τη σπίθα της αυθόρμητης μαγείας του πρωτοτύπου. Οι νέοι μουσικοί αριθμοί, αν και άρτια σκηνοθετημένοι, είναι σε μεγάλο βαθμό παράγωγοι και στερούνται της μελωδικής ιδιοφυΐας που απαιτείται για διαρκή αντίκτυπο, λειτουργώντας περισσότερο ως αφηγηματικοί αναπληρωτές παρά ως αξιομνημόνευτα πρότυπα. Η καλλιτεχνική διεύθυνση είναι εξαιρετική, ειδικά η ζωηρή 2D ακολουθία κινουμένων σχεδίων, παρ' όλα αυτά η σκηνοθεσία του Marshall συχνά μοιάζει υπερβολικά θεατρική και γυαλιστερή. Πρόκειται για έναν καλοπροαίρετο και όμορφο φόρο τιμής, αλλά τελικά μοιάζει περισσότερο με ένα άψογα στιλβωμένο cover band παρά με μια αναγκαία καλλιτεχνική συνέχεια."

✍️ Κριτικές

Athinorama.gr

6.5

ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΗΤΣΗΣ

"Εκμεταλλευόμενη με κάθε πιθανό και κερδοφόρο τρόπο το πλούσιο κινηματογραφικό παρελθόν της, η Disney ξεθάβει οτιδήποτε αντέχει στο χρόνο και το εκσυγχρονίζει είτε ως animation που μετατρέπεται σε live action (φέτος αναμένουμε τα «Ντάμπο», «Αλαντίν» και «Ο Βασιλιάς των Λιονταριών») είτε ως κλασικό σίκουελ ακόμη και αν πρόκειται για ταινία του 1964.Όχι όποια κι όποια ταινία, φυσικά, αλλά ένα μιούζικαλ για όλη την οικογένεια με ισχυρό cult following, που κέρδισε 5 Όσκαρ(α΄ γυναικείου ρόλου, μοντάζ, μουσικής, τραγουδιού, οπτικών εφέ) από 13 υποψηφιότητες και στην εποχή του αναδείχτηκε σε μία από τις 7-8 εμπορικότερες ταινίες της ιστορίας. Γι’ αυτό και ο Γουόλτ Ντίσνεϊ, σίγουρος για την επιτυχία ..."

Διαβάστε περισσότερα