Caliber 9 (1972)

Το 'Caliber 9' του Φερνάντο Ντι Λέο αποτελεί θεμέλιο λίθο του είδους Poliziottesco, διαφοροποιούμενο μέσω ενός μοιρολατρικού κυνισμού αντί απλώς θεαματικής δράσης. Ο Γκαστόνε Μοσκίν αποδίδει μια συναρπαστικά κουρασμένη ερμηνεία ως Ούγκο Πιάτσα, παγιδευμένος ανάμεσα σε αντίπαλες εγκληματικές φατρίες και την απειλή της προδοσίας που παραμονεύει. Ο Ντι Λέο αξιοποιεί αριστοτεχνικά το ζοφερό, σύγχρονο τοπίο του Μιλάνου, δημιουργώντας μια ασφυκτική ατμόσφαιρα αναπόφευκτης μοίρας. Ενώ η ταινία διακρίνεται για τους αιχμηρούς, φιλοσοφικούς της διαλόγους σχετικά με τη συστημική διαφθορά και τη ματαιότητα της απόδρασης από τον εγκληματικό βίο, η αφηγηματική δομή κατά περιόδους περιπλανιέται, βασιζόμενη σε μεγάλο βαθμό στην εκθετική παρά σε μια σπλαχνική ορμή. Η μουσική του Έννιο Μορικόνε υπογραμμίζει αποτελεσματικά την ατμόσφαιρα, ανυψώνοντας την πέρα από τα συνηθισμένα του είδους σε έναν στιλάτο, ηθικά αμφίσημο στοχασμό πάνω στην αστική βία. Η κινηματογραφική της ποιότητα εδράζεται ισχυρά στη διάθεση και τον τόνο, αν και στερείται της ευρείας απήχησης και της τεχνικής τελειότητας που συχνά συνδέονται με αληθινά διεθνή αριστουργήματα.