You Were Never Really Here

You Were Never Really Here (2017)

✦ MovieFy AI

"Σκοτεινό, αποσπασματικό και σπλαχνικό ψυχολογικό θρίλερ"

IMDb:

6.7

Ψήφοι:

135,382

1ω 29λ

Κριτικοί κινηματογράφου

7.8

AI Ανάλυση Ειδών

Ψυχολογικό θρίλερ

45%

Νεο-νουάρ

30%

Δράμα

20%

Έγκλημα

5%

Ένα κορίτσι αγνοείται και εμπλέκει με εμπόρους διακίνησης ανθρώπινης σάρκας. Ένας βετεράνος πολέμου, σκληρός και ψυχολογικά βασανισμένος, αναλαμβάνει να τη διασώσει. Η διεφθαρμένη εξουσία και η εκδίκηση εξαπολύουν βία, που ίσως οδηγήσει στην αναγέννηση του σκληρού αυτού άντρα.

🤖 AI Film Analyst Insight

"Η κινηματογραφική μεταφορά της νουβέλας του Τζόναθαν Έιμς από τη Λιν Ράμσεϊ αποτελεί μια ωμή, ελλειπτική διερεύνηση του τραύματος και της κυκλικής βίας, η οποία απογειώνεται χάρη στην συγκλονιστικά εσωτερικευμένη ερμηνεία του Χοακίν Φίνιξ. Η ταινία απορρίπτει τη συμβατική δομή του θρίλερ, προκρίνοντας μια αποσπασματική, αισθητηριακή εμπειρία, όπου η σχεδίαση του ήχου και η εκρηκτική μουσική του Τζόνι Γκρίνγουντ αποδίδουν την κατακερματισμένη ψυχική κατάσταση του πρωταγωνιστή. Η Ράμσεϊ διαχειρίζεται αριστοτεχνικά τη βία, επικεντρώνοντας στις συνέπειες ή τις επιπτώσεις της αντί να εστιάζει στην ίδια την πράξη, γεγονός που προσδίδει στην ατμόσφαιρα έναν ασφυκτικό τρόμο. Ενώ η εσκεμμένη συντομία και η στήριξη σε μη γραμμική μοντάζ δημιουργούν ένα ισχυρό ατμοσφαιρικό κομμάτι, η ακραία ψυχρότητα της αφήγησης και η απουσία συμβατικής έκθεσης μπορεί να αφήσουν ορισμένους θεατές αδιάφορους. Επιτυγχάνει λιγότερο ως μηχανισμός πλοκής και ολοκληρωτικά ως μια σπλαχνική απεικόνιση ενός άνδρα που πνίγεται στις δικές του μνήμες και αποτυχίες."

✍️ Κριτικές

Athinorama.gr

7.5

ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΗΤΣΗΣ

"Ο Τζο είναι ένας ψυχολογικά τραυματισμένος βετεράνος ο οποίος δουλεύει τώρα ως ανορθόδοξος ντετέκτιβ που δεν διστάζει να φτάσει στα άκρα. Έτσι όταν η ανήλικη κόρη ενός πολιτικού εξαφανίζεται, εκείνος αναλαμβάνει να την εντοπίσει και να τη φέρει πίσω. Ο σκορσεζικός «Ταξιτζής» πλανιέται πάνω από ένα βίαιο, άκρως στιλιζαρισμένο και «παραισθητικό» υπαρξιακό θρίλερ το οποίο απέσπασε τα βραβεία σεναρίου και αντρικού ρόλου στο Φεστιβάλ Κανών. Με τρεις μεγάλου και άλλες­ τόσες (εξαιρετικές) μικρού­ μήκους ταινίες, η Λιν Ράμσεϊ έχει ήδη κατορθώσει να φτιάξει ένα δικό της κινηματογραφικό μικρο-σύμπαν. Από το «Ratcatcher» του 1999 μέχρι το «Morvern Callar» (2002) και το «Πρέπει να Μιλήσουμε για τον Κέβ..."

Διαβάστε περισσότερα