Door on the Left as You Leave the Elevator (1988)
✦ MovieFy AI
"Ενεργητική, ανάλαφρη, θεατρική γαλλική κωμωδία καταστάσεων"
IMDb:
Ψήφοι:
2,022
⏱
1ω 23λ
✦ Κριτικοί κινηματογράφου
✦ AI Ανάλυση Ειδών
Κωμωδία
65%
Farce
25%
Ρομαντική
10%
Yan is a successful artist. One day he is waiting for his date Florence to turn up at his apartment. As the doorbell rings, he finds another young woman in underwear on his doorstep: his neighbor Eva! She tells him she locked herself out of her apartment and insists that he helps her. Whilst Yan is trying to enter Eva's apartment via their adjoining balcony, his phone rings. It is Florence, and she is not impressed when a female voice answers the phone. At this point, Eva's rabidly jealous boyfriend Boris returns home. Seeing Yan in his apartment, he deduces that Eva has been having an affair behind his back. Florence then turns up and Yan tries in vain to explain the situation. By chance, Florence's husband suddenly puts in an appearance. After that, it all starts to get a bit complicated.
🤖 AI Film Analyst Insight
"Το "Η Πόρτα Αριστερά στην Έξοδο του Ασανσέρ" αποτελεί την επιτομή της γαλλικής φάρσας του "boulevard", μεταφέροντας τις θεατρικές της ρίζες απευθείας στην οθόνη με μια ικανή, πλην όμως αχάρακτη, σκηνοθεσία από τον Molinaro. Η δύναμη της ταινίας εδράζεται σχεδόν αποκλειστικά στην καθαρή κινητική ενέργεια των κλιμακούμενων παρεξηγήσεων, τις οποίες καθοδηγεί αριστοτεχνικά η ερμηνεία του Pierre Richard, ενσαρκώνοντας τον διαρκώς αγχώδη θύμα των περιστάσεων. Η φυσική κωμωδία του Richard είναι κλασική, εξισορροπείται δε αποτελεσματικά από τη στιβαρή, σχεδόν επιθετική, παρουσία του Richard Bohringer. Ωστόσο, η εξάρτηση από γρήγορους διαλόγους και κατασκευασμένες καταστάσεις αναδεικνύει την θεμελιώδη αδυναμία του φιλμ: την έλλειψη κινηματογραφικής φιλοδοξίας. Η σκηνογραφία είναι συντριπτικά θεατρική, σπάνια αξιοποιώντας την κάμερα για κάτι πέραν της λειτουργικής κάλυψης, γεγονός που υποβαθμίζει τις δυνατότητες για οπτικό πνεύμα. Ενώ διαπρέπει ως ανάλαφρη, εφήμερη ψυχαγωγία, η ταινία αποτυγχάνει να επιτύχει πραγματικό θεματικό βάθος ή δομική πολυπλοκότητα, παραμένοντας σταθερά ριζωμένη ως ένα ανέμελο, αν και ξεπερασμένο, προϊόν της κινηματογραφικής δεκαετίας του '80."