Mark Felt: The Man Who Brought Down the White House

Mark Felt: The Man Who Brought Down the White House (2017)

✦ MovieFy AI

"Ήσυχο ιστορικό διαδικαστικό θρίλερ"

IMDb:

6.4

Ψήφοι:

15,125

1ω 43λ

Κριτικοί κινηματογράφου

6.4

AI Ανάλυση Ειδών

Βιογραφία

40%

Δράμα

35%

Θρίλερ

25%

Η ιστορία του Μαρκ Φελτ, του δεύτερου στην ιεραρχία αξιωματούχου του FBI, που, υπό το ψευδώνυμο 'Βαθύ Λαρύγγι', βοήθησε τους δημοσιογράφους Μπομπ Γούντγουορντ και Καρλ Μπέρνσταϊν να αποκαλύψουν το σκάνδαλο Γουότεργκεϊτ, το 1972.

🤖 AI Film Analyst Insight

"Η ιστορία του Mark Felt είναι από μόνη της συναρπαστική, όμως ο Peter Landesman προσφέρει μια απογοητευτικά συμβατική αστυνομική ταινία, στερούμενη την κινηματογραφική ένταση που απαιτούσε το θέμα. Ο Liam Neeson δίνει έναν ελκυστικό, συγκρατημένο πρωταγωνιστικό ρόλο, μεταφέροντας επιτυχώς το βάρος της παράνοιας και της θεσμικής προδοσίας, καθώς ο ομώνυμος πληροφοριοδότης πλοηγείται στο επικίνδυνο τοπίο του FBI μετά την εποχή Hoover. Ωστόσο, η ταινία υποφέρει από υπερβολικά επίπεδη σκηνοθεσία και ένα σενάριο που συχνά προτιμά τη σχολαστική γραφειοκρατική λεπτομέρεια έναντι της δραματικής έντασης, δίνοντας την αίσθηση περισσότερο ενός επιμνημόσυνου ιστορικού σημειώματος παρά ενός καθηλωτικού πολιτικού θρίλερ. Ενώ οι λεπτομέρειες της εποχής είναι αξιέπαινες, η συνολική αισθητική είναι υποτονική, αποτυγχάνοντας να προκαλέσει την παράνοια υψηλού ρίσκου που χαρακτήριζε τον κινηματογράφο της δεκαετίας του '70, καθιστώντας τελικά μια κομβική στιγμή στην αμερικανική ιστορία απλώς μια επαρκή δραματική αφήγηση."

✍️ Κριτικές

Athinorama.gr

6.5

ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΗΤΣΗΣ

"Βιογραφικό –και αγιογραφικό, χωρίς κινηματογραφική προσωπικότητα– θρίλερ πάνω στον επί 30 χρόνια άγνωστο πληροφοριοδότη της «Washington Post» με το ψευδώνυμο «Βαθύ Λαρύγγι». Ο Μαρκ Φελτ της ταινίας του Πίτερ Λάντεσμαν θυμίζει τον ανακριτή Χρήστο Σαρτζετάκη του «Ζ». Έναν άνθρωπο που, μακριά από οποιαδήποτε προσωπική πολιτική ατζέντα, βρέθηκε στη μέση­ ενός μείζονος εθνικού πολιτικού σκανδάλου και αποφάσισε να κινηθεί με αποκλειστικό γνώμονα την προσωπική αίσθηση δικαίου. Μια αίσθηση που, χωρίς πολιτική πυξίδα, αγγίζει τα όρια της γραφειοκρατικής και νομικίστικης τυπολατρίας, κατάφερε όμως να ­διαμορφώσει με το δικό της θετικό τρόπο την Ιστορία."

Διαβάστε περισσότερα