I, Tonya (2017)

Οι κριτικοί εστιάζουν σε ένα βιογραφικό ύφος που συνδυάζει δράμα με χιούμορ, την εξέταση της ταραγμένης προσωπικότητας της κεντρικής φιγούρας, καθώς και την ερμηνεία στον ρόλο της μητέρας. Η ανάλυση εστιάζει στην αποτελεσματικότητα αυτού του αφηγηματικού μοντέλου. Μέσος όρος: 7.5/10 από 1 κριτική.

Το βιογραφικό δράμα του Κρεγκ Γκιλέσπι δεν είναι τόσο μια ιστορική καταγραφή, όσο μια κινητική, σκοτεινά κωμική εξέταση της αμερικανικής ταξικής δυσαρέσκειας και της αρπακτικής φύσης της διασημότητας. Αξιοποιώντας μια έξυπνη, αναξιόπιστη δομή εικονικού ντοκιμαντέρ, η ταινία υπερέχει χάρη στην ωμή δύναμη των πρωταγωνιστικών της ερμηνειών, ιδίως της συναρπαστικής ευαλωτότητας της Μάργκοτ Ρόμπι και της τερατώδους αλλά μαγνητικής έντασης της Άλισον Τζάνεϊ. Στυλιστικά, το μοντάζ είναι ευφυέστατο και η μουσική επένδυση δυναμική, αποτυπώνοντας τέλεια τη χαοτική ενέργεια του медіа цирку της δεκαετίας του '90. Ωστόσο, η ταινία δυσκολεύεται συχνά με την τονική συνέπεια· η επιθετική σκοτεινή κωμωδία υπονομεύει κάποιες φορές την πραγματική τραγωδία της κακοποίησης και της φτώχειας που στοχεύει να φωτίσει, οδηγώντας σε στιγμές όπου η στιλιζαρισμένη βία αισθάνεται περισσότερο εκμεταλλευτική παρά κριτική. Παραμένει μια σφριγηλή, ουσιώδης μελέτη χαρακτήρα, παρά την στυλιστική της ασυνέπεια.