Après moi le bonheur (2016)

Το «Après moi le bonheur» του Nicolas Cuche κινείται αυστηρά εντός των ορίων του αποτελεσματικού, αλλά αισθητικά περιορισμένου, γαλλικού τηλεοπτικού φιλμ. Παρόλο που η ταινία πραγματεύεται βαθιά συγκινητικά θέματα μητρικής αφοσίωσης και γραφειοκρατικής δυσκαμψίας, υποστηριζόμενη από μια αφοσιωμένη και βαθιά συγκινητική ερμηνεία από την Alexandra Lamy, η κινηματογραφική της εκτέλεση παραμένει αυστηρά συμβατική. Η οπτική γλώσσα είναι πεζή, υπηρετώντας την αφήγηση χωρίς να προσθέτει βάθος ή ατμόσφαιρα· η σκηνοθεσία είναι λειτουργική και λιτή. Ο Cuche χρησιμοποιεί ένα άμεσο, συχνά χειριστικό συναισθηματικό λεξιλόγιο που δίνει προτεραιότητα στην άμεση συναισθηματικότητα έναντι της λεπτής δραματικής έντασης. Η ταινία καταφέρνει να αφηγηθεί μια συγκλονιστική αληθινή ιστορία, θυσιάζοντας όμως τη στιλιστική πρωτοτυπία, με αποτέλεσμα ένα ικανό, συναισθηματικά εύστοχο δράμα που δεν φτάνει στην πραγματική κινηματογραφική διάκριση.