Ikiru (1952)

Name: Ikiru
Released: 1952-10-09
Rating: 8.3

✦ MovieFy AI

"Μελαγχολικό κοινωνικό ρεαλιστικό δράμα περί υπαρξιακού σκοπού"

IMDb:

⭐ 8.3

Ψήφοι:

100,520

⏱

2ω 23λ

✦ Κριτικοί κινηματογράφου

9.3

✦ AI Ανάλυση Ειδών

Δράμα

55%

Κοινωνικός ρεαλισμός

25%

Existential

20%

Η Ετυμηγορία των Ελλήνων Κριτικών

Οι Έλληνες κριτικοί συμφωνούν ότι το «Ikiru» του Ακίρα Κουροσάβα είναι ένα αριστουργηματικό, βαθιά ανθρωπιστικό δράμα που προσφέρει μαθήματα ζωής και κινηματογράφου. Επαινείται για την υποδειγματική σκηνοθετική του αρτιότητα, τη σπάνια ευαισθησία του και την ικανότητά του να κάνει τον θεατή καλύτερο άνθρωπο.

Ένας ηλικιωμένος γραφειοκράτης προσπαθεί να βρει νόημα στη ζωή του, όταν πληροφορείται ότι σύντομα θα πεθάνει από καρκίνο.

🤖 AI Film Analyst Insight

"Το "Ikiru" του Κουροσάβα παραμένει μια βαθιά συγκινητική εξέταση της θνητότητας και της γραφειοκρατικής αδράνειας, με την καταστροφικά συγκρατημένη ερμηνεία του Τακάσι Σιμούρα στον ρόλο του Κάντζι Γουατανάμπε, του θνησιγενούς δημοσίου υπαλλήλου. Η ταινία διακρίνεται για τη δομική της καινοτομία, υιοθετώντας ένα θάνατο στα μέσα της αφήγησης, ο οποίος ακολουθείται από μια ισχυρή, στοχαστική αναδρομή που προσδίδει μυθική διάσταση στις τελευταίες, ήσυχες πράξεις του πρωταγωνιστή. Ενώ ο σκόπιμος, μερικές φορές νωχελικός ρυθμός του φιλμ στο δεύτερο μέρος –που λεπτομερώς αναλύει την αρχική, αδέξια αναζήτηση ηδονής από τον Γουατανάμπε– δοκιμάζει την υπομονή του σύγχρονου θεατή, ο Κουροσάβα αντιπαραθέτει αριστοτεχνικά την απονεκρωτική συμμόρφωση της μεταπολεμικής ιαπωνικής γραφειοκρατίας με την ωμή, απεγνωσμένη αναζήτηση νοήματος. Η αισθητική είναι ξεκάθαρα ανθρωπιστική, δίνοντας προτεραιότητα στη συναισθηματική βαρύτητα έναντι της κινηματογραφικής φαντασμαγορίας, καταλήγοντας σε μια αγωνιωδώς όμορφη τελική ακολουθία που ασκεί κριτική στην κοινωνική κενότητα, ενώ ταυτόχρονα επιβεβαιώνει την αναγκαιότητα των μικρών, ουσιαστικών πράξεων."

✍️ Κριτικές

Athinorama.gr

⭐ 9.5

ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΗΤΣΗΣ

"Παραγωγικότατος, αφηγηματικά επιβλητικός και πάντα ανθρωποκεντρικός, ο βαθιά ουμανιστής Ακίρα Κουροσάβα άφησε πίσω του μια πλούσια φιλμογραφία γεμάτη αξεπέραστα αριστουργήματα, η οποία μπορεί σχηματικά να διαιρεθεί σε δύο είδη ταινιών. Τα θεαματικά ιστορικά έπη («Οι Εφτά Σαμουράι», «Καγκεμούσα», «Ραν») και τα ευαίσθητα κοινωνικά δράματα («Ζω στο Φόβο», «Η Γειτονιά των Καταφρονεμένων»), δύο όψεις του ίδιου κινηματογραφικού νομίσματος.Διότι ακόμη και όταν ταξίδευε πίσω στην εποχή των σαμουράι, ο Κουροσάβα είχε το βλέμμα του στραμμένο στη μεταπολεμική Ιαπωνία,αντλώντας ιδέες και προβληματισμούς από την καθημερινότητά της, στην οποία άλλοτε αναφερόταν αλληγορικά και άλλοτε την αναπαριστούσε με ε..."

Διαβάστε περισσότερα

LiFO.gr

⭐ 9

LiFO Team

"Ανάμεσα σε ρηξικέλευθους πειραματισμούς με την αφήγηση (Ρασομόν), έπη με σαμουράι (Οι 7 Σαμουράι, Γιοζίμπο), σαιξπηρικές διασκευές (Ο Θρόνος του Αίματος) και δυτικότροπες απόπειρες που βάζουν τα γυαλιά στους Δυτικούς (Stray Dog, High and Low), ο Ακίρα Κουροσάβα χώρεσε κι ένα φιλμ σαν αυτό εδώ, κινούμενο στην ανθρωπιστική σφαίρα του Αμερικανού ομότεχνού του Φρανκ Κάπρα. H ιστορία ενός αρτηριοσκληρωτικού γραφειοκράτη που μαθαίνει πως πάσχει από καρκίνο και επαναπροσδιορίζει τη ζωή του ως ατόμο και ως μέλους της κοινότητας είναι από εκείνες τις ταινίες που μπορούν να σε κάνουν καλύτερο άνθρωπο. Πηγαίνουμε σινεμά και γι' αυτό."

Διαβάστε περισσότερα