The Second Tragic Fantozzi (1976)

Το "Il Secondo Tragico Fantozzi" εμβαθύνει επιτυχώς στη γκροτέσκα σάτιρα που τέθηκε από την πρώτη ταινία, λειτουργώντας ως ένα αμείλικτο αρχείο των εξευτελισμών που αντιμετωπίζει ο υπάκουος Ιταλός γραφειοκράτης. Ο Luciano Salce διατηρεί την επεισοδιακή, σχεδόν σκηνογραφική δομή, η οποία, αν και αποτελεσματική στην απόδοση εμβληματικών αστείων (όπως η καταστροφική εκδρομή με το σκάφος ή ο εφιαλτικός αγώνας τένις), έχει ως αποτέλεσμα την έλλειψη συνοχής στην αφηγηματική ροή. Η ερμηνεία του Paolo Villaggio παραμένει ο ακρογωνιαίος λίθος, ενσαρκώνοντας αριστοτεχνικά την αδεξιότητα και την καταπιεσμένη οργή του Ugo Fantozzi. Ωστόσο, η ταινία δίνει προτεραιότητα στο χοντροκομμένο, συχνά ωμό σλάπστικ και την υπερβολική καρικατούρα, έναντι αφηγηματικής λεπτότητας ή οπτικής τελειοποίησης. Αν και πολιτισμικά σημαντικό για την άγρια κοινωνική του κριτική στον κομφορμισμό και την ιεραρχία, η κινηματογραφική του εκτέλεση είναι λειτουργική και οπτικά στοιχειώδης, τοποθετώντας το σταθερά στον χώρο της αποτελεσματικής λαϊκής σάτιρας παρά στην επίσημη κινηματογραφική τεχνογνωσία.