Yellow Flowers On the Green Grass (2015)

Η μεταφορά του Βίκτορ Βου αποτελεί μια οπτικά πλούσια, σχολαστικά εκτελεσμένη άσκηση στην κινηματογραφική νοσταλγία, ξεχωρίζοντας χάρη στην εκπληκτική φωτογραφία που αποτυπώνει την ειδυλλιακή, ηλιόλουστη ομορφιά της επαρχιακής Βιετνάμ. Η ταινία καταφέρνει να αγγίξει καθολικά θέματα όπως ο αδελφικός φθόνος, ο πρώτος έρωτας και η επώδυνη μετάβαση από την αθωότητα, στοιχεία που στηρίζονται σε αυθεντικές ερμηνείες από παιδιά. Ωστόσο, η υπερβολική προσήλωση σε απροκάλυπτη συναισθηματικότητα ωθεί την αφήγηση σε ορισμένες στιγμές σε χειριστικό μελόδραμα, υπονομεύοντας τον λεπτό συναισθηματικό ρεαλισμό που ενυπάρχει στο πρωτότυπο υλικό. Ο σκόπιμος, συχνά νωχελικός ρυθμός, αν και συμβάλλει στην ονειρική ατμόσφαιρα, επιτρέπει κατά διαστήματα στη δομή των επεισοδίων να μοιάζει αποσπασματική και ελαφρώς κουραστική. Παρά τις εν λόγω δομικές αδυναμίες, η αισθητική του λαμπρότητα και ο υπαινικτικός, χρυσαφένιος τόνος του κατοχυρώνουν τη θέση του ως ένα κεντρικό, αν και ατελές, έργο του σύγχρονου βιετναμέζικου κινηματογράφου.