Cat Chaser (1989)

Η ταινία «Cat Chaser» του Άμπελ Φεράρα ξεδιπλώνει μια υγρή, ηλιόλουστη κάθοδο στον νεονουάρ μοιρολατρία, η οποία στηρίζεται σε μεγάλο βαθμό στην στωική, κουρασμένη από τον κόσμο ερμηνεία του Πίτερ Γουέλερ. Παρόλο που η χαρακτηριστική σκληρότητα του Φεράρα και μια αισθητή αίσθηση τρόμου διαπερνούν το σκηνικό της Δομινικανής Δημοκρατίας, η ταινία δυσκολεύεται συχνά με την αφηγηματική συνοχή, μοιάζοντας περισσότερο με μια σειρά από ισχυρά, βίαια στιγμιότυπα παρά με ένα σφιχτά δεμένο θρίλερ. Η Κέλι Μακγκίλις προσδίδει μια συναρπαστική, αν και κάπως ατελώς γραμμένη, ενέργεια femme fatale, αλλά η περίπλοκη πλοκή υπονομεύει συχνά τις ατμοσφαιρικές δυνάμεις της. Οι θεματικές διερευνήσεις της για μεταμέλειες του παρελθόντος, ακαταμάχητη διαφθορά και εμμονική επιθυμία αντηχούν, ωστόσο η ταινία τελικά μοιάζει άνισα – μια συναρπαστική, ελαττωματική προσθήκη στο προκλητικό έργο του Φεράρα, που εκτιμάται καλύτερα για την ωμή του διάθεση και τις στυλιστικές του προκλήσεις παρά για την αφηγηματική του ακρίβεια.