The Sense of an Ending (2017)

Σύμφωνα με τους Έλληνες κριτικούς, η ταινία αποτελεί μια κομψή αλλά συγκρατημένη διασκευή του βραβευμένου μυθιστορήματος του Τζούλιαν Μπαρνς, που εστιάζει στη μνήμη και τις αξίες της ζωής. Αν και σκηνοθετημένη με ευαισθησία από τον δημιουργό του «The Lunchbox», χαρακτηρίζεται από λιγοστές εντάσεις.

Η κινηματογραφική μεταφορά του Ρίτες Μπάτρα, βασισμένη στο βραβευμένο μυθιστόρημα του Τζούλιαν Μπαρνς, αποτελεί μια μετρημένη, μελαγχολική στοχαστική ενατένιση στην ευαλωτότητα της μνήμης και τον αυτοεξυπηρετούμενο αναθεωρητισμό της προχωρημένης ηλικίας. Το μεγαλύτερο πλεονέκτημα της ταινίας εντοπίζεται στο έμπειρο καστ της· ο Τζιμ Μπρόντμπεντ προσφέρει μια εκλεπτυσμένης υφής ερμηνεία του γκρινιάρη Τόνι Γουέμπστερ, την οποία συμπληρώνει άψογα η οξεία, ανελέητη παρουσία της Σαρλότ Ράμπλινγκ. Εντούτοις, η κινηματογραφική μετάφραση δυσκολεύεται θεμελιωδώς να αποτυπώσει την πυκνή, φιλοσοφική εσωτερικότητα του μυθιστορήματος. Ο Μπάτρα διαχειρίζεται τις διπλές χρονικές γραμμές με ευαισθησία, ωστόσο η σύνθετη πνευματική αρχιτεκτονική συχνά μοιάζει αραιωμένη, μετατρέποντας τη βαθιά φιλοσοφική αναζήτηση σε απλούς αφηγηματικούς μηχανισμούς. Παρά τη οπτική της βεβαιότητα και τις στιγμές συναισθηματικής απήχησης —ιδιαίτερα εκείνες που αφορούν τη μετάνοια και τις χαμένες επαφές— η ταινία τελικά εκλαμβάνεται ως υπερβολικά ευγενής, αποτυγχάνοντας να προσδώσει το απαραίτητο πνευματικό "χτύπημα" του υλικού πηγής. Πρόκειται για μια αξιοσέβαστη, αν και κάπως θαμπή, άσκηση λογοτεχνικής μεταφοράς.