The Girl on the Train

The Girl on the Train (2016)

✦ MovieFy AI

"Σκοτεινό ψυχολογικό θρίλερ για τη διακεκομμένη μνήμη"

IMDb:

6.5

Ψήφοι:

206,094

1ω 52λ

Κριτικοί κινηματογράφου

6

AI Ανάλυση Ειδών

Θρίλερ

45%

Μυστηρίου

35%

Ψυχολογικό δράμα

20%

Κάθε μέρα, στο τρένο καθοδόν για τη δουλειά της, η Ρέιτσελ περνά δίπλα από το παλιό της σπίτι, στο οποίο τώρα ζει ο πρώην άντρας της με τη νέα του σύζυγο. Βλέπει επίσης το σπίτι ενός άλλου παντρεμένου ζευγαριού, λίγα τετράγωνα παρακάτω, και αρχίζει να φαντάζεται την ιδανική, ευτυχισμένη τους ζωή. Μια μέρα, περνώντας με το τρένο μπροστά από το σπίτι τους, η Ρέιτσελ θα δει κάτι που αλλάζει όλα όσα πίστευε για το άγνωστο αυτό ζευγάρι. Όταν η γυναίκα εξαφανιστεί, η Ρέιτσελ θα αρχίσει να πιστεύει ότι ίσως σχετίζεται με την εξαφάνισή της με κάποιο τρόπο.

🤖 AI Film Analyst Insight

"Η κινηματογραφική μεταφορά του Τέιτ Τέιλορ, που στηρίζεται σχεδόν αποκλειστικά στον ευρέως διαδεδομένο αφηγηματικό μηχανισμό της αναξιόπιστης φωνής, οφείλει τα πάντα στη σπαρακτική ερμηνεία της Έμιλι Μπλαντ, η οποία αποδίδει με σθένος τον αλκοολισμό και τη ραγισμένη θλίψη. Η Μπλαντ προσφέρει μια ερμηνεία αξιοσημείωτης αφοσίωσης, προσδίδοντας το απαραίτητο βάρος σε θέματα παρεμβατικότητας και στις καταστροφικές συνέπειες της απώλειας μνήμης. Ωστόσο, η ταινία δυσκολεύεται να μεταφέρει τον εσωτερικό ψυχολογικό τρόμο του μυθιστορήματος σε συναρπαστική κινηματογραφική ένταση. Το οπτικό στυλ είναι συχνά απογοητευτικά υποτονικό, συγχέοντας τη μουντάδα με την ατμόσφαιρα, και ο ρυθμός μοιάζει σκόπιμος μόνο μέχρι την τελευταία πράξη, οπότε βιάζεται προς ένα συμβατικό, μελόδραματικό τέλος. Καθώς οι πολλαπλές χρονικές γραμμές συγκλίνουν, η πολυπλοκότητα της αφήγησης καταρρέει σε τυπικούς μηχανισμούς θρίλερ, θυσιάζοντας την ψυχολογική χροιά για προβλέψιμες αποκαλύψεις. Παρόλο που είναι άρτια δομημένη, τελικά μοιάζει με μια λαμπερή, παράγωγη μίμηση ανώτερων έργων του είδους domestic noir."

✍️ Κριτικές

Athinorama.gr

6

ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΗΤΣΗΣ

"Διεκπεραιωτική και άνευρα σκηνοθετημένη μεταφορά ενός (wannabe «Το κορίτσι που εξαφανίστηκε») αγωνιώδους μπεστ σέλερ. Τι θα ήταν το «Κορίτσι που Εξαφανίστηκε» χωρίς το σενάριο της Τζίλιαν Φλιν και τη σκηνοθεσία του Ντέιβιντ Φίντσερ; Το «Κορίτσι του Τρένου» είναι η απάντηση. Αν και το σαρδόνια αμοραλιστικό μυθιστόρημα της Φλιν είναι κλάσεις ανώτερο ως πρώτη ύλη από τον αναιμικό σωσία του διά χειρός Πόλα Χόκινς, υπήρχαν ένα σωρό πράγματα που θα μπορούσε κάποιος να ανασύρει από τις σελίδες του «…Τρένου» και να αναπτύξει σεναριακά (και σκηνοθετικά), στήνοντας ένα ψωμωμένο θρίλερ. Ανάμεσά τους η σχέση αλήθειας και παραίσθησης, η κρυφή ζωή των (αμερικανικών) προαστίων, τα πολλά πρόσωπα/προσωπεία τ..."

Διαβάστε περισσότερα