Lights Out (2016)

Σύμφωνα με τους Έλληνες κριτικούς, το "Lights Out" κρίνεται ως ένα κλισεδιάρικο και μονοδιάστατο θρίλερ τρόμου, βασισμένο σε μια αδύναμη σεναριακή πρόφαση. Παρά την παλιομοδίτικη του αίσθηση, κατά στιγμές καταφέρνει να εκμεταλλευτεί τις απειλητικές διαστάσεις του σκοταδιού.

Το κινηματογραφικό ντεμπούτο του David F. Sandberg εξελίσσει με επιτυχία την viral ταινία μικρού μήκους του, αξιοποιώντας μια ιδιοφυή, υψηλής σύλληψης ιδέα: μια φασματική οντότητα που εκδηλώνεται μόνο όταν σβήνουν τα φώτα. Η ταινία διαπρέπει στην αξιοποίηση του αρνητικού χώρου και στην απόδοση εύστοχων, σπλαχνικών τρομακτικών στιγμών, αποδεικνύοντας μια οξεία κατανόηση της ατμοσφαιρικής έντασης. Η Teresa Palmer στηρίζει αποτελεσματικά το όλο εγχείρημα. Ωστόσο, το σενάριο δυσκολεύεται να ενσωματώσει πλήρως το φιλόδοξο υπόγειο κείμενό του που αφορά την ψυχική ασθένεια και το οικογενειακό τραύμα· η μεταφορά του σκοταδιού συχνά μοιάζει ανεπαρκώς ανεπτυγμένη, λειτουργώντας τελικά απλώς ως μηχανισμός παράδοσης συμβατικών στοιχείων τρόμου. Παρόλο που είναι αναμφίβολα δυναμική και τρομακτική την εκάστοτε στιγμή, η αφηγηματική επίλυση είναι αδύναμη, εμποδίζοντας το *Lights Out* να επιτύχει αληθινό θεματικό αντίκτυπο ή διαρκή επίδραση πέραν του αρχικού, εκπληκτικού οπτικού τεχνάσματος.