Max and the Junkmen (1971)

Το *Max et les ferrailleurs* του Sautet απομακρύνεται από το συμβατικό αστυνομικό δράμα, εξελισσόμενο σε μια ανατριχιαστική μελέτη επαγγελματικής εμμονής και ηθικής κατάπτωσης. Ο Michel Piccoli, στον ρόλο του Επιθεωρητή που κατασκευάζει δικές του εγκληματικές ενέργειες, προσφέρει μια διδακτική ερμηνεία ελεγχόμενου φανατισμού, θολώνοντας τα ηθικά όρια μεταξύ επιβολής του νόμου και εγκληματικότητας. Η ταινία διακρίνεται για το ατμοσφαιρικό, βεριτέ στυλ της και τη σχολαστική αποδόμηση των μοναχικών υπάρξεων των χαρακτήρων της, με την πιο ισχυρή εκπροσώπηση να αποτελεί η τραγική Lily της Romy Schneider. Ενώ ο σκόπιμος ρυθμός και η κλινική αποστασιοποίηση προσδίδουν στην ταινία το απαραίτητο ψυχολογικό βάθος, άλλοτε περιορίζουν την αφηγηματική ώθηση, απαιτώντας υπομονή από τον θεατή. Ωστόσο, η ακριβής σκηνοθεσία του Sautet διασφαλίζει τη συνεχή ένταση, κορυφώνοντας σε μια βαθιά κυνική, αλλά καλλιτεχνικά άκαμπτη, εξέταση της διαδικαστικής χειραγώγησης και της υπαρξιακής ματαιότητας.